Zwichnięcie kostki może na stałe unieruchomić osobę

Zwichnięcie kostki - dość powszechne zjawisko. Osób zagrożonych należą starszych, sportowców, które podlegają znacznym naprężeniom i miłośników kobiet buty z wysokim obcasie i platformie. Jednak nikt nie jest odporny na taką traumę. Każdy nieudany krok lub nieprawidłowe położenie stopy może spowodować przemieszczenie.

Zbyt aktywny, lub odwrotnie siedzący tryb życia prowadzi do osłabienia mięśni i więzadeł, które powoduje również włączenie w wyniku zwichnięcia stawu skokowego.

Co to jest zwichnięcie stawu skokowego?

Staw skokowy doświadcza maksymalnych obciążeń przy aktywności ruchowej. Zapewnia stabilność i amortyzację kończyny z ostrym szarpnięciem podczas chodzenia i biegania, rozkłada obciążenie na całej powięzi stopy, stabilizuje ciało w pozycji pionowej, tak aby nasz organizm nie pochyla się do przodu, do tyłu lub na boki.

Zwichnięcie stawu skokowego - naruszenie porównując powierzchnie stawowe kości, które są związane z uszkodzeniem wspólnego kapsułki pod wpływem czynników mechanicznych i procesy degeneracyjne w stawach (na skutek zapalenia stawów i choroba zwyrodnieniowa stawów). Kiedy dochodzi do dyslokacji, kostka zostaje wyparta w wyniku pęknięcia więzadła.Czasami jednak więzadła nie pękają całkowicie, ale tylko częściowo. Ten stan nazywa się podwichnięciem. Czasami podwichnięcie stawu skokowego charakteryzuje się nie tyle zerwaniem więzadeł, co z przesunięciem stawu. Ta patologia w medycynie nazywa się dyslokacją z dyslokacją, ale bez zerwania.

Przyczyny dyslokacji

Zwichnięcie kostki powstaje z następujących głównych przyczyn:

  • nieprawidłowe położenie stopy;
  • znaczne obciążenie stopy i kostki;
  • spada;
  • bezpośredni kopnięcie w nogę;
  • nieostrożne lądowanie na stopie.

Oprócz powyższych przyczyn istnieje wiele czynników pośrednio mogących wywołać tę traumę:

  • genetycznie słabe więzadła, które stają się jeszcze słabsze wraz z wiekiem z powodu siedzącego trybu życia;
  • wysoki łuk stopy;
  • obecność patologii stawu skokowego;
  • wrodzony niedorozwój mięśni grzbietowych;
  • zaburzenia o charakterze neurogennym;
  • wrodzona płaskostopie i deformacja kośca stopy, która często prowadzi do atrofii i osłabienia mięśni.

Niektóre patologie mogą również powodować problemy z więzadłami, degradacją tkanki kostnej, a także bezpośrednio wpływać na stawy. Takie choroby obejmują:

  • otyłość;
  • cukrzyca;
  • choroby onkologiczne;
  • wrodzone patologie prowadzące do wad kostki.
  • zapalenie kości i szpiku;
  • zapalenie ścięgien i więzadeł;
  • częściowe porażenie mięśni;
  • zapalenie stawów i artroza.

Rodzaje dyslokacji

Klasyfikacja dyslokacji:

  1. Niekompletne pęknięcie więzadeł. W tym urazie wszystkie mięśnie kostki mogą zostać uszkodzone.
  2. Znaczne łzy mięśni. W tym przypadku unieruchomienie kończyny nie występuje, ale powstaje silny obrzęk, a przy palpacji uszkodzonego obszaru odczuwany jest ból i dyskomfort. Ponadto krwiak tworzy się w miejscu urazu.
  3. Zwichnięcie stawu z całkowitym zerwaniem więzadeł. Uszkodzenie to charakteryzuje się silnym bólem, znacznym obrzękiem, powstawaniem krwiaków (w wyniku uszkodzenia naczyń krwionośnych), znacznym niedowładem, całkowitą utratą zdolności poruszania się. Osoba nie może ani nadepnąć, ani stanąć na stopie.

Inna klasyfikacja dzieli dyslokacje na:

  1. Wrodzona (częściej występuje zwichnięcie stawu biodrowego i kolanowego).
  2. Nabyte, które są:
  • nawykowe (powszechne dyslokacje, które występują najczęściej);
  • patologiczny (przemieszczenie kostki, wynikające z chorób stawów);
  • Paralityczne (wynikające z porażenia mięśni);
  • pourazowe (przemieszczenie kostki, które pojawia się po urazach).

Objawy zwichnięcia stawu skokowego

Objawy zwichnięcia stopy mają wspólny objaw ze zwykłymi siniakami. Dlatego konieczna jest konsultacja specjalisty w celu dokładnej diagnozy. Niemniej jednak, gdy objawy dyslokacji są bardziej wyraźne:

  1. Silny, uporczywy ból. Staje się ostrzejszy, kiedy dotknięty obszar jest dotykany. Czasami ból nie pojawia się natychmiast lub początkowo jest słabo wyrażony, ale stopniowo się zwiększa i zwiększa.
  2. Ból nie pozwala ci stać ani opierać się o twoją nogę.
  3. Momentalnie występuje silny obrzęk i obrzęk stopy;
  4. W chwili urazu ofiara usłyszała głośne kliknięcie lub pęknięcie;
  5. Pojawienie się rozległego krwiaka, który znajduje się na podudzie i stopie.

Diagnostyka

W celu ustalenia dokładnej diagnozy, oprócz badania lekarza ofiary, wyznacza się szereg działań instrumentalnych:

  • radiografia (w dwóch projekcjach);
  • ultradźwięki (ultradźwięki);
  • arthrografia;
  • kontrastowa angiografia, jeśli lekarz podejrzewa uszkodzenie naczyń krwionośnych.

Jak leczyć zwichnięcie stopy

Kluczowym działaniem w leczeniu dyslokacji jest całkowite unieruchomienie kończyny, co zmniejszy ból. Całkowite unieruchomienie przyniesie spokój i odpoczynek uszkodzonej kończynie. Po unieruchomieniu stopy należy nałożyć zimny kompres. Zimno należy stosować przez trzy dni z rzędu, następnie można stosować rozgrzewające maści i kremy. Te maści, oprócz przywracania krążenia krwi i usuwania bólu, eliminują stany zapalne i poprawiają drenaż limfatyczny.

W niektórych przypadkach konieczne będzie dostosowanie odchylonego złącza. Ta procedura jest przeprowadzana wyłącznie przez lekarza w placówce medycznej. Aby skorygować przemieszczenie stopy, stosuje się znieczulenie zewnątrzoponowe. Po zmianie położenia kości wykonuje się powtórne prześwietlenie w celu oceny stanu stawów. Czasami, aby skorygować staw, trzeba zrobić lekkie nacięcie. Jeżeli takie obrażenia występują wystarczająco często, może być wymagana całkowita wymiana kostki.

Po zmianie położenia zwichnięcia za pomocą nacięcia pacjent opuści szpital w ciągu tygodnia. Jednak na kostkę nakładany jest bandaż w kształcie kostki. Gdy stopa zaczyna się odzyskiwać, można odwiedzić basen, jest to bardzo przydatne do wzmocnienia mięśni poszkodowanej kończyny.

Nawet jeśli przemieszczenie stopy jest nieistotne, wszystkie - konsultacja ze specjalistą jest równie potrzebna. Nie zawsze jest możliwe osądzenie tylko przez objawy stopnia uszkodzenia, a terminowe leczenie zapobiegnie rozwojowi powikłań.

Przy znacznym bólu, przepisane są leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Należą do nich:

  • ketoral;
  • ibuprofen;
  • pentalgin;
  • analgin;
  • amidopropina;
  • aspiryna.

Ważne jest, aby pamiętać, że silne zwichnięcie z rozciąganiem jest znacznie poważniejsze niż złamanie z powodu jego konsekwencji. Dlatego specjalista, przed przystąpieniem do leczenia, określa stopień uszkodzenia mięśni, więzadeł i ścięgien.

Przy lekkich urazach na nogę nakładany jest normalny bandaż, aw poważnych przypadkach kończyna jest unieruchomiona. Czasami bandaż jest noszony przez miesiąc. Jeśli zignorujesz problem i nie potraktujesz rozciągania, wówczas połączenie może stać się chronicznie niestabilne.

Wśród dodatkowych metod leczenia można zauważyć:

  • elektroforeza z produktami leczniczymi;
  • stosowanie terapii parafinowej;
  • wpływ termiczny pól ultrawysokiej częstotliwości (UHF);
  • krioterapia;
  • kąpiele radonowe.

Pierwsza pomoc ze zwichniętą nogą

Co powinienem zrobić, jeśli moja noga się zwichnie? Oczywiście, gdy dochodzi do traumy, kompetentny specjalista często nie dzieje się obok siebie. Dlatego każdy powinien wiedzieć, w jaki sposób udzielać pierwszej pomocy w przypadku dyslokacji. Tak więc, na początku, stopy i stopy są usuwane z uszkodzonej nogi, aby zapobiec ucisku powstałego obrzęku. Następnie pod uszkodzoną kończyną połóż domowy wałek lub poduszkę i przymocuj nogę w określonej pozycji bandażem na bandaż. Ręcznik, kawałek materiału, prześcieradło, szalik, szeroki pas itp., Mogą być używane jako opatrunki, ważne jest, aby nie wykonywać nadmiernie ciasnego bandaża, który ściska naczynia i nerwy. Możesz założyć warstwę waty pod bandaż. Zastosuj zimny kompres na dotkniętą nogę z częstotliwością 20 minut co godzinę. Pomoże to wyeliminować obrzęki i poprawić samopoczucie pacjenta.

Okres zwrotu

W okresie rehabilitacji dla wzmocnienia więzadeł i przywrócenia funkcji stawu, należy przepisać ćwiczenia z ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

Kompleks ćwiczeń fizjoterapeutycznych obejmuje:

  • koliste ruchy palców, ich ściskanie i rozkurcz;
  • chodzić nogami i wewnątrz;
  • pływanie;
  • jazda stopą dowolnego okrągłego przedmiotu;
  • toczy się od pięt do skarpet i pleców;
  • korzystanie z roweru treningowego.

Ćwiczenia z obciążeniem, takie jak skakanie i bieganie, są przepisywane dopiero po pełnym przywróceniu stawu i wzmocnieniu aparatu mięśniowo-więzadłowego. Zwykle dzieje się to w ciągu trzech miesięcy. W tym okresie ofiary są poruszane kulami. Zaleca się również noszenie specjalnych butów ortopedycznych przez rok.

Metody tradycyjnej medycyny

Receptury medycyny tradycyjnej, jako pomocnicza metoda leczenia skręcenia, są bardzo skuteczne iw połączeniu z innymi metodami mają pozytywny efekt terapeutyczny.

Do leczenia:

  • tace nocne na bazie roślin leczniczych, bardzo dobry wynik daje nagietek i glistnik;
  • przydatny kompres amoniaku, oleju kamforowego i mydła do prania, wszystkie składniki są pobierane w równych proporcjach, mieszane, a następnie nakładane na uszkodzony obszar i pozostawione na 15 minut;
  • balsamy z ocet jabłkowy są bardzo skuteczne, ponieważ ocet jabłkowy jest mieszany z wodą, moczone tkanki w roztworze i stosowane do chore nogi, czysty ocet nie jest używany, może powodować oparzenia skóry;
  • okład na starte ziemniaki nanosi się na uszkodzoną powierzchnię, następnie przykryje folią spożywczą i ciepłą szmatką, pozostawia na noc;
  • Nalewka z lawendy używana jest w obecności bólu, jest przygotowywana w następujący sposób: wlać świeże kwiaty lawendy z olejem słonecznikowym w proporcji 1 do 5, następnie dwa miesiące stać w ciemności, produkt końcowy jest używany do płynów i okładów;
  • pozostawia mankiet zwykły (100 g) wylać podłogę z litrem wrzącej wody, nalegać pół godziny i filtrować, stosować do płynów i okładów;
  • w szklance mleka, parzyć liście berberysu i gotować przez pół godziny, gotowy bulion jest używany wewnątrz łyżeczką trzy razy dziennie;
  • najskuteczniejszy przepis - paczkę cebuli, przygotowuje się w następujący sposób: dodaj łyżkę soli do pokrojonej cebuli i przyłóż do chorego stawu na pół godziny;
  • po prostu zrób opakowania z niebieskiej gliny: glina jest zmieszana z wodą, zrób ciasto i umieść je w bolesnym miejscu, pozostaw kompres na godzinę.

Konsekwencje traumy

Dość często, zwichnięciu nogi w kostce towarzyszy złamanie kostki i całkowite zerwanie więzadła.Jest to bardzo poważne uszkodzenie, które może prowadzić do nieprawidłowego zespolenia więzadeł i ścięgien, deformacji stopy i jej trwałej niestabilności.

Na tle tych komplikacji mogą pojawić się następujące problemy:

  • stale powtarzające się dyslokacje kostki;
  • rozwój zapalenia stawów i artrozy;
  • tworzenie grubej tkanki bliznowatej;
  • tworzenie się osteofitów i ich wzrost;
  • kompleksowa rekonstrukcja wspólna;
  • długa rehabilitacja;
  • stany zapalne tkanek miękkich otaczających staw;
  • trudności w poruszaniu się kończyny;
  • zanik mięśni, który może być pełny lub częściowy.

Bardzo zaniedbane przypadki są poddawane leczeniu chirurgicznemu, w przeciwnym razie dana osoba pozostanie niepełnosprawna do końca życia.

Zapobieganie

Zapobieganie dyslokacjom to przestrzeganie pewnych zasad, które pomogą zapobiec rozwojowi nowych obrażeń.

Są one następujące:

  • chodź ostrożnie, nie spiesz się;
  • nosić stabilne i wygodne buty;
  • unikać noszenia butów na wysokich obcasach;
  • Podczas uprawiania sportu unikajcie ciężkich obciążeń, jednak uprawianie sportu jest konieczne, aby wzmocnić muskulaturę;
  • jeśli podejrzewasz przemieszczenie stawu, natychmiast zasięgnij porady lekarza;
  • terminowe leczenie patologii, które prowadzi do osłabienia struktur kostnych i aparatu więzadłowego.

Prognozy dotyczące traumy są korzystne, jeśli chodzi o terminowe odniesienie do lekarza-ortopedy. Jeśli zastosujesz się do wszystkich rad i zaleceń specjalisty, powrót do zdrowia zajmie trochę czasu.

Obejrzyj wideo: Jak leczyć przeciążenia, skręcenia, URAZY (Grudzień 2019).

Loading...