Jak leczyć przepuklinę sekcyjną

Przebyta przepuklina jest najbardziej skomplikowanym rodzajem przepuklin międzykręgowych, kiedy jądro dysku miazgi wpada do kanału kręgowego. Występ powstaje w części, w której znajdują się nerwy rdzeniowe i opona twarda. Ten rodzaj przepukliny powoduje silny ból i może prowadzić do paraliżu, który jest sprowokowany przez rdzeń kręgowy.

Rodzaje przepukliny sekcyjnej

Istnieje kilka rodzajów przepukliny sekcyjnej, w zależności od jej lokalizacji:

  • przepuklina okolicy lędźwiowej (występuje między czwartym a piątym kręgiem w odcinku lędźwiowym kręgosłupa);
  • zamaskowana przepuklina dysku (pojawia się między kręgosłupem krzyżowym a lędźwiowym);
  • przepuklina odcinka szyjnego kręgosłupa (znajdująca się między kręgiem szóstym a siódmym).

Objawy przepukliny

Sekwencyjna przepuklina natychmiast daje odczuć ostry ból, który może mieć coraz większy charakter. Ale zdarzają się przypadki, kiedy początkowe etapy choroby przebiegają bezobjawowo, pacjent odczuwa ból pleców tylko podczas wykonywania wysiłku fizycznego. Aby nie przegapić pierwszych objawów choroby, powinieneś słuchać swojego ciała i przy pierwszych objawach choroby skontaktować się z lekarzem.

Charakterystyczne objawy przepukliny sekcyjnej:

  • ból w plecach i nogach;
  • zespół ogona końskiego;
  • zmniejszona funkcja odruchów w kończynach dolnych, drętwienie;
  • zakłócenie jelita.

Przeszukiwana przepuklina często występuje u osób, które przez długi czas nie leczyły przepukliny krążka kręgowego lub protuzy. Ponadto osoby zagrożone to osoby starsze i te, które angażują się w ciężką pracę fizyczną.

Główne przyczyny przepukliny sekcyjnej:

  • przechłodzenie;
  • ciągły stres;
  • zaburzenia metaboliczne, nadwaga;
  • ciężka praca fizyczna, urazy sportowe;
  • dziedziczna predyspozycja do choroby;
  • złe nawyki, które przyspieszają starzenie się tkanek ciała;
  • osteochondroza, dysplazja, skolioza.

Diagnoza choroby

Rozpoznanie sekcyjnej przepukliny pomoże w kompleksowym badaniu neurologa. Podczas wstępnego badania lekarz sprawdzi wrażliwość i obecność odruchów ścięgnistych u pacjenta, stopień rozwoju choroby i zaleci niezbędne leczenie.

Aby wyjaśnić pełny obraz diagnozy, pacjent powinien przejść roentgenografię struktur kręgosłupa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego.Ta druga metoda diagnozy jest bardziej skuteczna, ponieważ może pokazać nie tylko obecność przepukliny, ale także stopień kompresji zakończeń nerwowych.

W niektórych przypadkach pacjentowi przypisano elektroneuromię. Ta procedura pozwala określić poziom uszkodzenia tkanek nerwowych i wybrać najbardziej skuteczną metodę leczenia choroby.

Leczenie przepukliny sekcyjnej

Całkowicie pozbyć się sekwestralnej przepukliny jest możliwe tylko przez interwencję chirurgiczną. Żadna konserwatywna metoda leczenia nie złagodzi choroby: maksimum będzie w stanie usunąć dyskomfort i złagodzić syndrom bólu.

Istnieje kilka głównych wskaźników, które wymagają obowiązkowego leczenia chirurgicznego:

1 Pacjent ma postępujące osłabienie mięśni, które znajdują się wzdłuż korzenia nerwu.

2 Sześć miesięcy po leczeniu zachowawczym i wszystkich instrukcjach medycznych stan pacjenta nie ulega poprawie.

3 W procesie leczenia stan pacjenta stale się zmienia.

4 Operacja jest konieczna w przypadku, gdy część chrząstki jest odłączona od przepukliny. Nie możesz sam cofnąć sekwestracji.

W niektórych przypadkach tkanka chrzęstna, która oddzieliła się od przepukliny, może w końcu się skurczyć, a pacjent wyzdrowieje bez operacji. Ale takie przypadki są rzadkie.

W medycynie istnieją dwa sposoby na usunięcie przepukliny sekcyjnej:

  • minimalnie inwazyjny (waporyzacja laserowa);
  • radykalny (laminektomia, discectomy).

Waporyzacja laserowa

Metoda waporyzacji laserowej zyskuje coraz większą popularność. Istota operacji jest następująca: światłowód jest wprowadzany w chrząstkowe włókna i ogrzewa rdzeń dysku do wysokich temperatur, w konsekwencji jądro traci swoją ciecz i znacznie zmniejsza swój rozmiar. W związku z tym przepuklina jest również mniejsza.

Wśród zalet tej operacji są minimalne urazy i krótki okres rehabilitacji. Zastosowanie lasera ma niski poziom zmian strukturalnych, które często obserwuje się po operacjach chirurgicznych.

Pomimo widocznych zalet, waporyzacja laserowa ma wiele wad. Na przykład, ze względu na nowość tej metody, wszystkie działania niepożądane, które mogą pojawić się w okresie pooperacyjnym, nie były dotąd badane.Możliwy obrzęk i pojawienie się procesów zapalnych w miejscu interwencji chirurgicznej. Ponadto minimalnie inwazyjna metoda chirurgii nie może całkowicie przywrócić aktywności ruchowej kręgu.

Ważne!
Przeciwwskazaniem do operacji może być nienormalna struktura kręgów i zwężenie krążka międzykręgowego.

Radykalna metoda chirurgii nazywa się discectomy i polega na usunięciu chorej tarczy. Podczas operacji pacjent może być wyposażony w protezę z tytanowej tarczy, aby zmaksymalizować aktywność lokomotoryczną kręgosłupa.

Zdjęcie usuwania sekwestracyjnej przepukliny Kliknij '+', aby zobaczyć

Mikrodiscektomia

Istnieje inny rodzaj tej metody - mikrodiscektomia. Przechodzi przez użycie mikroskopów, gdzie uszkodzony dysk jest usuwany przez małe nacięcie. Ta metoda nie uszkadza otaczających tkanek, operacja jest pod znieczuleniem ogólnym.

Istota metodologii
Recenzje po artykule
Poduszka Meiram
Przyjmujemy zamówienia w przedsprzedaży.
Zamów teraz

Mikrodiscektomia jest bardzo skuteczna, ryzyko nawrotu nie przekracza dziesięciu procent.Metoda pozwala całkowicie przywrócić funkcję motoryczną w zajętym kręgosłupie.

Wadami są obecność procesów adhezyjnych, długi okres rehabilitacji i procesy zapalne w błonach rdzenia kręgowego. Ponadto istnieje ryzyko nawrotu przepukliny.

Rehabilitacja po operacji

Przeszukiwana przepuklina jest bardzo groźną chorobą i obarczona powikłaniami. Nawet jeśli operacja zakończyła się powodzeniem, pacjent potrzebuje długiego czasu, aby przywrócić ciało.

Pierwsze miesiące po operacji ciężka praca fizyczna i sport są surowo zabronione. Wyjątkiem są specjalne kompleksy terapeutyczne ćwiczeń, które są indywidualnie dobierane dla każdego pacjenta.

Po usunięciu zoperowanej przepukliny okolicy lędźwiowej, w ciągu pierwszego miesiąca pacjentowi nie zaleca się siadania. Po półtora miesiąca lub dwóch miesiącach można za kierownicą usiąść za kółkiem, a następnie jeździć na krótkich dystansach. Całkowity czas za kierownicą nie powinien przekraczać jednej godziny.

Maksymalne obciążenie dla pacjenta pooperacyjnego w pierwszym miesiącu wynosi nie więcej niż półtora kilograma.Ponadto lekarz prowadzący, wychodząc ze stanu zdrowia pacjenta, może zwiększyć dopuszczalną masę ciężarów o pół kilograma na miesiąc.

Wideo
Co to jest sekwestracyjna przepuklina i jak sobie z nią radzić

Metody niechirurgiczne

Na pierwszych etapach wykrywania przepukliny z sekwestrami zaleca się leczenie farmakologiczne. Prawie wszyscy pacjenci są przepisywani niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Eliminują stany zapalne w uszkodzonym korzeniu i eliminują ból. Tego typu leki nie są zalecane, aby wziąć więcej niż dwa miesiące, po kursie leczenia mogą pojawić się działania niepożądane.

Aby poprawić krążenie krwi i usunąć skurcze mięśni, pacjentowi przepisano leki zwiotczające mięśnie.

Skuteczną metodą walki z sekwestrowaną przepukliną jest blokada Novocain zaatakowanego odcinka kręgosłupa. Usuwa stan zapalny uduszonego nerwu, usuwa skurcz i zmniejsza obrzęk. Efekt tej metody trwa do trzech tygodni, osoba całkowicie pozbywa się bólu, jest zauważalna poprawa.

Zwróć uwagę!
Blokada Novokainovuyu nie może być używana częściej niż raz w tygodniu. Maksymalny okres takiego leczenia jest zalecany przez lekarza.

Aby złagodzić ból, możesz założyć bandaż. Gęsty bandaż jest noszony w ciągu dnia, w okresie największej aktywności fizycznej pacjenta. Noś bandaż tylko w pozycji pionowej, kiedy leżysz - zdejmij.

Tradycyjna medycyna

Znaczną poprawę u pacjentów z sekwestrowanymi przepuklinami obserwuje się po zastosowaniu metod leczenia ludowego. Wielu pacjentów całkowicie pozbywa się ostrego bólu i drętwienia kończyn, przepuklina nie może przeszkadzać przez kilka lat.

Kąpiel z miętą

Weź liście mięty pieprzowej i zalej wodą w proporcji 1: 3. Otrzymaną mieszaninę należy umieścić na wolnym ogniu i gotować przez 15 minut. Po, pozwól mu parzyć przez kolejne pół godziny.

Zbierz ciepłą kąpiel z wodą, wlej rosół i weź kąpiel, aż ciało się rozpadnie. Po zabiegu pocierać ciało suchym ręcznikiem, zakładać wełniane skarpetki i garnitur i leżeć pod kocem. Zaleca się kąpiel przed snem trzy razy w tygodniu.

Zabieg ten jest przeciwwskazany dla osób z chorobami naczyń krwionośnych, chorobami serca i zaburzeniami psychicznymi.

Masaż miodowy

Z tyłu pacjenta, aby zastosować mały miód kwiatowy.Przy lekkich ruchach masujących pocierać obszar problemowy. Masaż można przeplatać lekkimi klepkami. Nie powinno być nacisku na przepuklinę.

Ćwiczenia uzdrawiające

Wysiłek fizyczny dla pacjentów z sekwestrowaną przepukliną powinien zalecić lekarz prowadzący. Samodzielna selekcja ćwiczeń może być nie tylko niejednoznaczna, ale także powodować znaczną szkodę dla ciała i prowadzić do zaostrzenia choroby.

Kilka uniwersalnych ćwiczeń dla kręgosłupa:

1 Połóż się na plecach, nogi ugnij w kolana. W obszarze talii załóż małą poduszkę (możesz użyć wałka do ciasta). Podnosząc bagażnik, przeturlaj walec wzdłuż grzbietu.

2 Leżąc na plecach, ręce rozciągają się wzdłuż tułowia. Pochylając kolana, wykonuj podnoszenie miednicy. Wykonaj 5-10 razy.

3 Pozycja wyjściowa jest stała. Czy "rzuca się" do przodu: wykonaj krok do przodu, zegnij nogę w kolanie, pozostań w tej pozycji przez kilka sekund. Po powtórzeniu z drugą nogą.

4 Połóż się na plecach, podnieś nogi i ugnij kolana, przyciskając je do siebie dłońmi. Przytrzymaj w tej pozycji przez chwilę.

Zwróć uwagę!
Wykonując ćwiczenia, nie musisz wyczerpywać swojego ciała.Jeśli czujesz się zmęczony, powinieneś przerwać trening i trochę odpocząć.

Sekwestrowany przepuklina krążka międzykręgowego L5-S1 o wymiarach 10x26 mm. Przez dwa miesiące przepuklina prawie całkowicie zniknęła!

Leczenie przepukliny sekcyjnej jest procesem długotrwałym i wymaga interwencji chirurgicznej. Wszystkie pomocnicze metody leczenia są w stanie jedynie usunąć objawy na krótki czas i zmniejszyć dyskomfort choroby. Z czasem zwracając się do lekarza, możesz uniknąć komplikacji i szybko wrócić do zwykłego trybu życia.