Jak leczyć przepuklinę kręgosłupa w okolicy lędźwiowej

Przepuklina kręgosłupa jest szybko postępującą chorobą, której początkowe objawy można łatwo przeoczyć. I przepuklina okolicy lędźwiowej powstaje znacznie częściej niż inne. Dlatego objawy choroby powinny wiedzieć wszystko, aby rozpocząć leczenie na czas.

Przepuklina międzykręgowa jest patologiczną deformacją struktury krążka międzykręgowego, objawiającą się przez wyjście jej centralnego rdzenia poza rozrzedzony pierścień włóknisty. Uwolniony dysk ściska naczynia i rdzeń kręgowy, poziom tego zgniotu określa kliniczne objawy choroby.

Zwykle dyski pełnią bardzo ważne funkcje - amortyzację podczas ruchu i ruchliwość kręgosłupa.

Przyczyny

Główną przyczyną powstawania przepuklin są choroby kręgosłupa - osteochondroza, skrzywienie. Urazy i mikrourazy mogą również spowodować uszkodzenie integralności dysku. Ciężka praca, niewłaściwa technika ćwiczeń fizycznych ma negatywny wpływ na kręgosłup. Inne przyczyny - otyłość, ciąża, predyspozycje dziedziczne, praca w pozycji siedzącej.

Rodzaje i stadia przepukliny międzykręgowej

1. Stopień wystawania dysku:
  • wypadnięcie - do 3 mm (przebijanie pierścienia włóknistego);
  • występ - do 15 mm (pierścień jest już zdeformowany, ale jego zewnętrzna część nadal jest w stanie utrzymać rdzeń);
  • wytłaczanie - jądro poza trzonami kręgowymi (pełne uszkodzenie pierścienia);
  • sekwestracja - wypadanie jądra do kanału kręgowego i ucisk rdzenia kręgowego.

Etapy powstawania przepukliny kręgosłupa

2. W miejscu rozwoju przepukliny:
  • przednio-boczne;
  • boczny;
  • tylno-boczne;
  • środek;
  • mieszany.

Najczęściej stosowaną opcją jest przepuklina lędźwiowa.

Czynniki ryzyka

Istnieje wiele negatywnych czynników, które wywołują patologiczne przecienienie włóknistego pierścienia.

Zwróć uwagę!
Jeśli kilka elementów odpowiada Twojemu stylowi życia, zaangażuj się w szybką diagnozę i zapobiegnij chorobie.

Pierścienie do jedzenia mogą być wadliwe, jeśli:

  • spędzają większość czasu pracy i wolnego czasu;
  • niepoprawnie wykonywać ćwiczenia fizyczne, zwłaszcza przy ważeniu;
  • Nadwaga i / lub wysokość jest większa niż 180 cm;
  • w anamnezie występują traumy kręgosłupa (wypadek drogowy, upadek);
  • mieć naruszenie postawy;
  • pić alkohol, palić;
  • ostro podnosić ciężary;
  • predysponowany przez dziedziczną linię, mają choroby endokrynologiczne;
  • mieć choroby - gruźlica, onkologia, infekcja syfilityczna.

Objawy

Objawy kliniczne są wprost proporcjonalne do stopnia uszkodzenia kręgosłupa.

Głównym objawem jest ból, a najczęściej w nogach wzdłuż ciała, napromienianie stopy, w dolnej części pleców jest możliwe. Pacjenci nazywają swój ból "strzelaniem" lub "bólem", "rozdawaniem" do dowolnego miejsca w ciele. Charakterystyczny jest zwiększony ból podczas aktywności fizycznej, kichanie i kaszel, a pozycja w poziomie przynosi ulgę. Ból może być stały lub przerywany. Z biegiem czasu ból może wiązać się z naruszeniem wrażliwości w różnym stopniu - odrętwiałości stopy, okolicy pachwinowej.

Nerwy kulszowe często są ściskane, a następnie choroba objawia się bólem na zewnętrznej stronie nóg.

Jeśli choroba osiągnęła etap sekwestracji, skargi pacjenta mogą być uzupełnione ograniczeniem ruchów w okolicy lędźwiowej. Możliwe zaburzenia narządów miednicy - niestabilność krzesła bez innych zaburzeń przewodu pokarmowego i często nietrzymania moczu, chorób ginekologicznych i chorób prostaty, zaburzenia erekcji.

Diagnostyka

W badaniu, neurolog na podstawie objawów, badania wrażliwości kończyn oraz definicji odruchów ścięgnistych oczekiwanych celu zbliżenie poziomu znalezienie przepuklinę w kręgosłupie. Jest to konieczne do dalszej diagnostyki - zdjęcia rentgenowskie i MRI (CT):

Metoda badania

Co jest istotą tej metody, plusy i minusy

MRI

Najdokładniejsza metoda diagnozy, możliwa do zidentyfikowania na początkowych etapach (bez kliniki). Dobrze wizualizuje miękkie tkanki, w tym rdzeń kręgowy, dyski, przepuklinę, stan krążenia krwi w dotkniętych tkankach.

CT

Mniej informacji, ponieważ daje informacje tylko o lokalizacji przepukliny i niektórych szczegółów choroby.

Radiografia

Najbardziej proces budżet jest w stanie pokazać odległość między kręgami, ich kontury możliwe (osteofity kostne wyrostki), gęstość kości.

Radiografia

Inne metody diagnostyczne:
  • mielogram - zabarwienie płynu mózgowo-rdzeniowego w celu zbadania drożności kanału i zbadania konturów rdzenia kręgowego;
  • elektromiografia - używane do wykrywania kompresji lub uszkodzenia nerwów;
  • laboratoryjny test krwi - Wykluczenie chorób zakaźnych, onkologii, zapalenia stawów;
  • przebicie płynu mózgowo-rdzeniowego - wykrycie krwawienia w kanale kręgowym, zakażenie, zapalenie;
  • dyskografia - Metoda oparta na rentgenowskich, którego istotą jest obraz krążka.

Leczenie przepukliny międzykręgowej lędźwiowej

Cele terapii:

1 Ulga w bólu.
2 Zatrzymaj patologiczny proces niszczenia krążka międzykręgowego, uniemożliwić jego rozwój.
3 Przywrócenie pełnowartościowych ruchów kręgosłupa.
4 Wzmocnienie mięśni pleców.
5 Zwolnienie ze ściskania rdzenia kręgowego.

Metody leczenia przepukliny rdzenia mogą być podzielone na dwie główne grupy: - leczenia zachowawczego i chirurgicznego. Ważne jest wczesne leczenie - na etapie, gdy jest to możliwe do osiągnięcia wynik nieinwazyjny sposób. Aby określić taktyki terapeutyczne, choroba jest warunkowo podzielona na kilka okresów:

1 Ostry okres. Silny ból, ograniczona ruchliwość, zmniejszona wrażliwość. W tym okresie stosowane są tylko konserwatywne metody leczenia.

2 Okres podostry. Kilka dni później ból zmniejsza się, przywracana jest częściowa ruchliwość i wrażliwość.

2 Okres zwrotu. W ciągu kilku tygodni ból jest całkowicie zadokowany, następuje lekkie naruszenie czułości.

Leczenie leko-konserwatywne

Leki do użytku wewnętrznego

Zakłada podawanie domięśniowe i dożylne, a także przyjmuje tabletki. Czas trwania leczenia wynosi kilka miesięcy. Ma na celu zmniejszenie bólu i zapobieganie nawrotom choroby. Stosuje się następujące leki:

Istota metodologii
Recenzje po artykule
Poduszka Meiram
Przyjmujemy zamówienia w przedsprzedaży.
Zamów teraz
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne - są stosowane w celu złagodzenia bólu i zmniejszenia reakcji zapalnej uszkodzonych tkanek. Najczęściej stosowany diklofenak, ibuprofen, indometacyna, nimesulid, meloksykam, naproksen. Efekt ten tłumaczy się zmniejszeniem histaminy, tym samym zmniejszając obrzęki i zatrzymując rozwój procesów odzyskiwania. Doskonały efekt przeciwbólowy. Częste działania niepożądane związane z długotrwałym stosowaniem - nieżyt żołądka związany z NLPZ, wrzód żołądka. Kurs nie trwa dłużej niż dwa tygodnie.
  • Jeżeli środki niesteroidowe są nieskuteczne steryd (hormonalne) - deksametazon, hydrokortyzon, diprospan. Mają działanie przeciwzapalne ze względu na zmniejszenie funkcji leukocytów i makrofagów. Kursy przyjmowania, ze stopniowym zmniejszaniem dawki. Staranne przyjmowanie jest spowodowane różnymi możliwymi skutkami ubocznymi - chorobami układu dokrewnego, zaburzeniami metabolicznymi, patologią innych układów i narządów.
  • Leki zwiotczające mięśnie - Brzuch, Xeomin, baklofen. Działanie znieczulające z powodu zmniejszonej pobudliwości mięśniowej. Rozluźnienie mięśni, poprawa przepływu krwi, przywrócenie odpowiedniego odżywienia tkanek.
  • Diuretyki - są stosowane rzadko i tylko w fazie zaostrzenia, w celu zmniejszenia obrzęku tkanek. Ze względu na ryzyko niedociśnienia i nierównowagi wodno-solnej zaleca się ostrożność, a nie długi przebieg.
  • Chondroprotectors. Używane leki, takie jak teraflex, chondroxide, structum, arthra, aflutop. Skierowane są na odbudowę struktury i funkcjonalności krążków międzykręgowych kosztem rekonstrukcji tkanki chrzęstnej.
  • Witaminy z grupy B do regeneracji uszkodzonych i ściśniętych włókien nerwowych, normalizacji przewodnictwa nerwowego.Przykład - milgamma, neurobion, neurowtan, zapalenie nerwu i rdzenia.
  • Narkotyczne środki syntetyczne - morfina, kodeina. Stosuje się go tylko w wyjątkowo trudnych przypadkach, gdy inne metody znieczulenia są nieskuteczne.
  • Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne - działają relaksująco na mięśnie, działają kojąco. Najczęściej stosowanym lekiem z tej grupy jest amitryptylina.
  • Witamina D i wapń. Zwiększ metabolizm tkanki kostnej, poprawiaj jej przebudowę, optymalizuj przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i kurczliwość. Wapń D3-teva, wapń D3Nicomed.
  • Pentoksyfilina, poprawia mikrokrążenie i odżywienie uszkodzonych tkanek, przywracając przepływ krwi. Zmniejszając obrzęk korzeni rdzenia kręgowego, objawy związane z kompresją nerwów cofają się.
  • Kwas alfa-liponowy (berlycja, thiogamma) odbudowuje błony komórkowe komórek nerwowych, poprawia mikrokrążenie i ogólnie przepływ krwi.

W procesie leczenia obejmuje również actovegin, który ma działanie przeciw niedotlenienie ze względu na poprawę krążenia krwi.

Leki do użytku zewnętrznego

W ostrym okresie choroby niektóre preparaty stosuje się w celu łagodzenia bólu w postaci żeli, maści i łat.Oprócz znieczulenia, zmniejsza się manifestacja reakcji zapalnej i nasilenie dyskomfortu. Stosuje się następujące grupy leków:

Niesteroidowe maści przeciwzapalne: blokować mediatory zapalne, tym samym zmniejszając stan zapalny (hipertermia, obrzęk, bolesność).

Chondroprotekcyjne maści, które usprawniają procesy regeneracji chrząstki.

Maści homeopatyczne - ta maść ze składników pochodzenia naturalnego jest stosowana w celu poprawy metabolizmu tkanki chrzęstnej i jej wczesnego wyzdrowienia.

Połączone maści i żele - działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe.

Bandaże - w swoim składzie zawierają leki z powyższych grup, o podobnym działaniu objawowym. Kleje są łatwe w użyciu, bardzo skuteczne ze względu na ustaloną dawkę leku, czas trwania działania.

Fizjoterapia

Osobliwością tej grupy metod jest zwiększenie zdolności regeneracyjnych organizmu. Stosowane w połączeniu z metodami medycznymi, wzmacniające ich działanie. Zabieg ma na celu rehabilitację po chorobie i zapobieganie powikłaniom.Możliwe zastosowanie na dowolnym etapie choroby.

Rodzaje fizjoterapii:

  • Elektroterapia - elektrody są zainstalowane na ciele, działanie polega na podawaniu niewielkiego prądu.
  • Elektroforeza, elektrostymulacja. Sposób może obejmować podawanie leków.
  • Laseroterapia - promieniowanie czerwone i podczerwone.
  • Magnetoterapia - aparatura z regulowaną częstotliwością pola magnetycznego.
  • Terapia falą uderzeniową - akustyczne impulsy niskiej częstotliwości.
  • Ozokeritotherapy lub terapia parafinowa. Wprowadzenie leków za pomocą ultradźwięków kilka centymetrów głęboko w ciało.
  • Prądy o wyjątkowo wysokiej częstotliwości - powstawanie rezonansu, sprzyja samodzyskaniu.
  • Akupunktura - działanie na aktywne punkty biologiczne, możliwe jest podawanie leków.
  • Diadynamiczny prądy - obecne leczenie.

Terapeutyczny trening fizyczny

Ćwiczenie fizyczne z przepukliną w okolicy lędźwiowej jest najważniejszym patogenetycznym elementem leczenia. Dzięki tej metodzie możesz zapomnieć o nawrocie choroby przez wiele lat. Ćwiczenia fizyczne muszą być wykonywane prawidłowo, w sposób dozowany, zgodnie z zaleceniami lekarza.Jeśli masz ostry ból lub zaburzenie wrażliwości, musisz przestać ćwiczyć.

Wideo
Film przedstawia zestaw ćwiczeń gimnastycznych, które można wykorzystać do leczenia i zapobiegania tej chorobie.

Zrób to codziennie, z wyjątkiem nagłych ruchów. Czas trwania studiów stopniowo wzrasta.

Tradycyjne metody leczenia

Tradycyjna medycyna oferuje następujące metody - wytwarzanie balsamów i okładów z roślin, kąpiele z terpentyny, wcieranie miodu i tłuszczu z konia oraz inne. Podstawą dowodową dla tych metod nie jest, przy ich użyciu, reakcja alergiczna i inne niepożądane reakcje. Wskazane jest skonsultowanie się ze specjalistą i stosowanie sprawdzonych leków i urządzeń w leczeniu.

Blokada

Blokada - to wprowadzenie leków (lidokaina, nowokaina, kortykosteroidy, diprospan) pomiędzy procesami w obrębie kręgów lub miejscem wyjścia z korzeni rdzenia kręgowego. Zaletą tej metody w szybkim i skutecznym złagodzeniu bólu, zmniejszenie odpowiedzi zapalnej w zmianach. Procedura jest prowadzona przez kursy - około 5 wprowadzeń.

Co jest istotą blokady kręgosłupa, przeczytaj tutaj.

Leczenie chirurgiczne

Operacja jest wskazana dla pacjentów z nieuleczalnym bólem, dysfunkcją narządów miednicy, naruszeniem wrażliwości. Rodzaje interwencji chirurgicznych:

  • Mikrodiscektomia - ekstrakcja ektopowej części dysku międzykręgowego pod mikroskopem.
  • Laminektomia - stosowany rzadko, z usuniętą częścią kręgu.
  • Implantacja - Sposób leczenia, istotą jest zastąpienie odkształconego dysku jego sztucznym odpowiednikiem.
  • Endoskopowy laserowa redukcja uszkodzonego dysku.

Zdrowie kręgosłupa to codzienna, co minuta praca. Nie zapomnij wyprostować kręgosłupa, leczyć choroby w odpowiednim czasie, obserwując sport, obserwuj technikę. Postępując zgodnie z tymi zaleceniami, nie będziesz musiał szukać sposobów leczenia przepuklin międzykręgowych.

Obejrzyj wideo: Przepuklina L5 - S1 - jak to naprawić ?