Dysplazja stawów biodrowych: jak niebezpieczna jest wrodzona patologia?

Dysplazja stawów biodrowych jest anomalią rozwoju wewnątrzmacicznego, która charakteryzuje się nieprawidłowym stosunkiem kości kostnych do miednicy, wynikającym z niedorozwoju stawu biodrowego.

Patologia z reguły ujawnia się podczas rutynowego badania ortopedy u dzieci. Rozsądna diagnoza, pełna terminów medycznych, natychmiast przeraża rodziców. Ale bycie przestraszonym w tej sytuacji jest ostatnią rzeczą. A co, jeśli Twoje dziecko miało zdiagnozowaną tak przerażającą diagnozę? Działaj, ponieważ patologia jest skutecznie leczona, ale jak dokładnie się tego nauczysz z tego artykułu.

Czym jest dysplazja?

Dysplazja stawu biodrowego jest nieprawidłowością ortopedyczną występującą głównie u noworodków. Patologia polega na tym, że w procesie rozwoju wewnątrzmacicznego dochodziło do naruszenia pozycji głowy kości udowej w stosunku do innych elementów stawu biodrowego, a w szczególności do panewki stawu.

To jest prawdziwe wrodzone zwichnięcie biodra. Ponieważ złącze nie jest wystarczająco rozwinięte, może prowadzić do niebezpiecznego uszkodzenia jego elementów (więzadeł, kości, ścięgien, nerwów i naczyń).Osłabienie i gorszy rozwój stawu biodrowego może wywołać wrodzone zwichnięcie i podwichnięcie. Ponieważ patologie są dotknięte właśnie przez największe stawy w ciele, naruszenie ich funkcji może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Dysplazja stawów biodrowych u dzieci (DTSD) jest dość powszechna. Jednak nazywanie go chorobą nie jest całkowicie poprawne, ponieważ jest to tylko anatomicznie nieprawidłowy układ stawu biodrowego, który występuje u 25% noworodków. U noworodków patologia występuje siedem razy częściej niż u chłopców.

Obecność tej wady sama w sobie nie oznacza, że ​​dziecko jest ciężko chore. To naruszenie występuje dość często, ale nie można go pozostawić bez uwagi. Każdy ortopeda dziecięcy powie, że nieleczona dysplazja u dziecka może następnie spowodować poważne upośledzenie czynności stawów i procesy zapalne, które w przyszłości będą miały znaczący wpływ na jakość życia dziecka.

Innymi słowy, dysplazja stawu biodrowego nie jest dokładnie chorobą, ale ignorowanie jej prowadzi do bardzo poważnych konsekwencji, a patologia jest bardzo prosto leczona, zwłaszcza w okresie niemowlęcym.

Aby było jasne, należy stwierdzić, że niedorozwój wewnętrzny stawu biodrowego wyraża się w tym, że głowa kości udowej zajmuje niewłaściwe położenie w otworze, ponieważ jest tam zamocowana w słabej pozycji i jest wyjątkowo niestabilna. Oznacza to, że pod dowolnym ciężarem głowa uda może "wymknąć się" i przesunąć na bok. Często zdarza się, że głowa zasadniczo zmieniła lokalizację i nie znajduje się w torebce stawowej, ale znacznie wyższa. Następnie pusta panewka wypełniona jest tkanką tłuszczową. I nawet w tym przypadku nie jest to poważna patologia, ale fizjologia rozwoju, innymi słowy - norma. W pierwszym roku życia taka wada rozwojowa nie wymaga poważnego leczenia, ale rozsądne, planowe podejście, długa, ale dość prosta korekta.

Tak więc korekcja dysplazji stawu biodrowego do roku całkowicie zniknie z jej życia. Najważniejsze, bez marnowania czasu, jak najszybciej, aby zwrócić się do lekarza i rozpocząć leczenie, aż do pojawienia się nieodwracalnych procesów. Jeśli u dziecka w wieku dwóch lat zostanie stwierdzona wada, korekta potrwa kilka lat, ale będzie również skuteczna.Jeśli rodzice zdecydowali, że problem "rozwiązuje się" i rezygnuje z niego, wówczas w tym przypadku zamienia się w poważne dolegliwości i staje się chroniczny.

Przyczyny rozwoju patologii

Istnieje kilka przyczyn rozwoju patologii. Specjaliści nazywają następujące przyczyny:

  1. Czynnik dziedziczny.
  2. Naruszenie systemu hormonalnego.
  3. D-hypowitaminoza.
  4. Niedobór ważnych pierwiastków (najczęściej fosforu i wapnia).

Chciałbym omówić problem zaburzeń hormonalnych. W czasie ciąży hormon relaksinowy zaczyna być syntetyzowany w ciele matki, co powoduje elastyczność i miękkość stawów w momencie porodu. Również ten hormon sprzyja plastyczności kości miednicy matki, to znaczy poprawia ich ruchomość i przygotowuje do porodu. Jednak ten hormon nie ma efektu selektywnego i wpływając na kości matki, zmiękcza kości płodu.

Hormon działający na kości matki nie powoduje ich złagodzenia, ponieważ są silne i uformowane dawno temu. Ale kości płodu miękną, a głowa biodra wypada z torebki stawowej, niezdolna do powrotu, ponieważ dziecko nie ma więzadeł.

Tak więc wszystkie stawy rozwijają się u dziecka już po jego urodzeniu, nabywając normalną aktywność ruchową, pod czujnym okiem ortopedów dziecięcych.

Ograniczona mobilność to kolejny powód do rozwoju dysplazji. Bardzo często podczas rozwoju płodu u płodu ruchliwość lewej stopy jest ograniczona, ponieważ jest on naciskany przez macicę. Fakt ten powoduje patologiczny rozwój dysplazji stawu biodrowego lewego.

Istnieją grupy ryzyka, które mogą wywołać rozwój dysplazji u płodu:

Pierwsze narodziny. Kiedy dziecko się rodzi, organizm kobiety próbuje ułatwić proces porodu. Po pierwsze, nadmierna produkcja relaksiny jest obserwowana tylko podczas pierwszego porodu, podczas drugiego lub trzeciego, ciało nie produkuje jej powyżej normy.

Duży owoc. Ciężar płodu przekracza 3, 500 kg jest trudne do przejścia przez kanał rodny, co powoduje różne obrażenia.

Kobiecy seks. Natura jest pomyślana tak, aby dziewczęta miały więcej plastikowych kości niż chłopcy. Wynika to z faktu, że w przyszłości będzie również musiała znosić i dawać potomstwo. A pod wpływem rozluźniających i plastikowych, dziewczęcych kości zmiękczają jeszcze bardziej. Dlatego to naruszenie występuje u dziewcząt siedmiokrotnie częściej niż u chłopców.

Wytrzymałość pośladkowa. Promuje zioła i uszkodzenia płodu, gdy przechodzi przez kanał rodny. Kiedy dziecko opuszcza matczyne łono, nie z głową do przodu, ale z pośladkami, pośladki i pobliskie stawy ulegają silnemu naciskowi i obciążeniu. Ponadto, biorąc pod uwagę, że kości dziecka są zmiękczone, dodatkowe obciążenie powoduje, że głowa kości opuszcza swoje miejsce zwykłe.

Dziedziczność linii żeńskiej. Prowadzi to do dysplazji stawów, ponieważ matka miała taki rozwój, prawdopodobnie od mojej babki, a także od innych krewnych matek.

Ciasne powijaki. Jest jeszcze jeden powód, który spowodował patologię, ale w przeszłości. W tej chwili noworodki w rzeczywistości nie przewijają się, a w przeszłości była to powszechna praktyka. Ścisłe pieluszki dziecka uniemożliwiają swobodę ruchów, a delikatne stawy dziecięce kurczą się podczas zwijania, są pod presją i stresem, co prowadzi do zakłóceń w rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego. Wraz ze zniesieniem tej praktyki znacznie zmniejszyła się liczba dzieci cierpiących na tę chorobę.

Etapy podwichnięcia głowy kości udowej

Anomalia biodra ma kilka etapów rozwoju, więc jej nasilenie zależy od etapu:

  1. Pierwszy (pierwszy etap). Jest to łatwy etap, który charakteryzuje się lekkimi, nie poważnymi odchyleniami. Pomimo faktu, że głowa jest odchylona, ​​ale jej kąt przesunięcia jest znikomy.
  2. Sublipxation (drugi etap). W tym wypadku, głowica jest umieszczona w zagłębieniu depresji i ma kierunek przemieszczania się na zewnątrz i do góry.
  3. Zwichnięcie (trzeci etap). Głowa jest całkowicie przesunięta w górę od panewki.

Również patologia ma kilka postaci. Podział na formy pozwala wybrać bardziej dokładne metody leczenia. Istnieją następujące typy dysplazji:

  • panewka;
  • obrotowy,
  • epiphyseal.

W obecności formy rotacyjnej rozwój stawu biodrowego jako całości ulega spowolnieniu. Forma twarzoczaszki ma również inną nazwę dla dysplazji Mayera. Charakteryzuje się kropkowaną zmianą głowy kości udowej i tworzeniem się szorstkiej tkanki bliznowatej. W wyniku tego obserwuje się deformację kończyn dolnych i ograniczenie ich ruchliwości. Forma panewkowa przejawia się w procesach deformacji głowy, które są spowodowane wysokim ciśnieniem i obciążeniem.W rezultacie jest on przemieszczany z miejsca, a kapsułka jest rozciągnięta.

W obecności drugiego i trzeciego etapu zdolność do wycofywania nóg jest ograniczona. Tak więc, w obecności dysplazji, dziecko można usunąć tylko o 60 stopni, bez dysplazji - można je przekierować na wszystkie 90 stopni. Obecność dysplazji rozpoznaje się podczas rutynowego badania u pediatry ortopedy.

Istnieje inny sposób wykrywania wrodzonego zwichnięcia: chorą nogę jest krótsza niż zdrowa. A kiedy spróbujesz rozpuścić i zmniejszyć nogi, usłyszysz charakterystyczne kliknięcie, wskazujące przesunięcie w głowie kości udowej.

Diagnostyka

Patologię rozpoznaje się w szpitalu położniczym natychmiast po urodzeniu dziecka. Szczególnie dokładnie zbadaj zagrożone dzieci:

  • z połknięciem płodu;
  • z dużym płodem;
  • przy toksynie matki;
  • z czynnikiem dziedzicznym.

Jeśli zdiagnozowano niemowlęta z zaburzeniami, są one wysyłane w celu uzyskania dodatkowej diagnozy. W tym celu wykonywane są badania ultrasonograficzne (ultradźwiękowe) i rentgenowskie. Jeśli patologia nie została ujawniona w domu macierzyńskim, stwierdza się ją po 1, 2, 3, 4, 6 lub 12 miesiącach.

Zidentyfikuj obecność defektu, którego rodzice są w stanie samodzielnie.W tym celu przeprowadza się następujące testy:

  1. Połóż dziecko na plecach i ugnij nogi na kolanach pod kątem prostym. Następnie delikatnie rozcieńczyć je na boki. Jeśli występują trudności w podnoszeniu nóg, ograniczenie ruchliwości (kąt rozcieńczenia nie wynosi 60 stopni), obserwuje się asymetrię kończyn, konieczne jest pilne wskazanie dziecku ortopedy dziecięcej.
  2. Asymetria fałd na pośladkach i biodrach dziecka. Trzeba położyć dziecko na brzuchu i wyprostować nogi. Sprawdzono nie tylko zmarszczki, ale także długość nóg.
  3. Kliknięcia podczas obracania bioder. Jest to tak zwany "objaw poślizgu". Dziecko należy położyć na plecach, zgiąć nogi w kolanach i biodrach. Umieść kciuk na wewnętrznej powierzchni biodra, palcu wskazującego i środkowym miejscu na zewnątrz. Dzięki ostrożnemu prowadzeniu hip możesz usłyszeć kliknięcie wskazujące niestabilną pozycję głowy.

W starszym wieku można zauważyć kulawiznę podczas chodzenia, a także tzw. Spacer kaczymi.

Objawy dysplazji u niemowląt

Ponieważ dziecko nie może samodzielnie opowiedzieć o swoich uczuciach, uważni rodzice powinni być czujni:

W pierwszym miesiącu:

  1. Zwiększony dźwięk pleców u dziecka.
  2. Skrócenie jednej nogi w porównaniu do drugiej.
  3. Dodatkowa fałda na pośladku.
  4. Asymetria fałd na pośladku.
  5. Niekompletne mieszanie i rozmnażanie nóg.
  6. Pozycja ciała w kształcie litery C u dziecka.
  7. Krivosheya (dziecko trzyma głowę po jednej stronie).
  8. Na jednej nodze dziecko ciągle ściska palce.

Po 3 4 miesiącach:

  1. Podczas zginania i rozluźniania stawów biodrowych słyszalne jest kliknięcie.
  2. Rozwój stopy płaskostopia: pięta nie znajduje się na tej samej osi co goleń;
  3. Skrócenie bolącej nogi.

W ciągu 6 miesięcy lub dłużej:

  1. Dziecko wstaje i chodzi po palcach.
  2. Podczas chodzenia palce obracają się do wewnątrz lub na zewnątrz.
  3. Clubfoot.
  4. Krzywizna kręgosłupa w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
  5. Siodło i naruszenie postawy.
  6. Zmiękczenie kości czaszki.
  7. Skrócenie bolącej nogi.
  8. Kształt litery X nóg.

Leczenie dysplazji stawu biodrowego u dzieci poniżej pierwszego roku życia

Głównym zadaniem leczenia jest utrwalenie głowy biodra na swoim miejscu i umożliwienie mu ciasnego podwiązania więzadeł, aby zapobiec jego dalszemu przemieszczeniu. Można to osiągnąć tylko w jeden sposób: naprawić zagięte nogi dziecka w stanie rozcieńczonym.

Tak więc, ciągłe noszenie pieluchy o dwa rozmiary jest większe (w tym przypadku nie może rozciągnąć nóg) - jest już doskonałym środkiem zapobiegawczym. Ponadto złącze można zamocować w żądanej pozycji:

  1. Szerokie pieluszki. Wykonuje się go w następujący sposób: przednia część ciała jest ściśle owinięta, a dolna część pozostaje wolna. Dzieciak w tym przypadku rozkłada nogi na boki i jest w wygodnej pozycji.
  2. Produkty ortopedyczne. Takie urządzenia mocują nogi dziecka w prawidłowej pozycji: zgięte i rozwiedzione w bokach. Takie produkty obejmują opony, szelki, przekładki, plastikowe gorsety i elementy ustalające gips. Najskuteczniejsze stabilizatory, tak zwane strzemiona Pavlika. W tym przypadku Pavlik to nazwa czeskiego lekarza ortopedy, który wynalazł to cudowne urządzenie.
  3. Masaż i gimnastyka lecznicza. Specjalne ćwiczenia i masaż pomagają wzmocnić kości miednicy i poprawić je.
  4. Używanie specjalnych plecaków dziecięcych i przenoszenia. Promują szeroką hodowlę nóg dziecka.

Dysplazja stawów biodrowych u dzieci jest wrodzoną anomalią stawu, która jest spowodowana gorszym rozwojem wewnątrzmacicznym.