Jak pojawia się przepuklina odcinka szyjnego kręgosłupa?

Przepuklina jest chorobą charakteryzującą się patologicznym pojawieniem się struktur z naturalnej pozycji anatomicznej. Ta patologia jest rzadka (8% wszystkich występujących przepuklin). Często choroba ta towarzyszy ludności pracującej (mężczyźni i kobiety od 30 do 40 lat). Osobna kategoria przepuklinowych kręgów szyjnych jest Przepuklina Schmorla, która jest najczęściej diagnozowana w dzieciństwie i dorastaniu.

Powstanie przepukliny międzykręgowej odcinka szyjnego uważane jest za niebezpieczne zjawisko: w tym wydziale kręgosłupa wiele ważnych dla życia punktów regulacji, takich jak ośrodki bicia serca lub trawienia. Ponadto w całym regionie szyjnym przechodzą gałęzie tętnicy szyjnej i żyły szyjnej - naczynia regulujące przepływ krwi w mózgu.

Jak powstaje patologia?

Aby zrozumieć mechanizm powstawania przepukliny szyjnej, konieczne jest przedstawienie struktury kręgosłupa.

Kręgosłup szyjny składa się z 7 kręgów, z których najbardziej widoczne są dwa - atlas - pierwszy kręgu, a oś - drugi po nim. Pozostałe pięć jest standardem i nie różni się od siebie.

Aby te kręgi były mocno połączone ze sobą i wykonują daną funkcję, konieczne jest uzyskanie artykulacji. Rola odgrywana przez ostatnie krążków stanowiących płytki włóknisto-chrzęstnej (kręgi w dowolnym poziomie nie stykają się ze sobą). Na obrzeżu tych płyt powstają pierścienie włókniste, w środku których znajduje się galaretowate jądro, które znajduje się w stanie ciągłego ściskania. Jego funkcją jest tłumienie obciążenia, które jest umieszczane na odcinku szyjnym kręgosłupa. Taka integralna zwarta konstrukcja może być nazywana złączem.

Faktycznie Istotą przepukliny płyt kręgosłupa szyjnego jest to, że w całej strukturze szyjnych kręgosłupa międzykręgowy dysk poza zwykłe granice złącza, najczęściej na wewnętrznej stronie, a więc w kanale, gdzie przepływa rdzenia kręgowego.

Istnieją jednak inne przepisy przepukliny oddziału szyjki macicy:

  1. Przepuklina przednia: są skierowane w stronę jamy brzusznej. Często ten rodzaj przepukliny nie ma objawów klinicznych, ponieważ ich kontur nie dotyczy zakończeń nerwowych.
  2. Boczna lokalizacja: takie przepukliny znajdują się po bokach krążka międzykręgowego, bez wchodzenia do kanału rdzenia kręgowego.
  3. Kręg przepuklinowy na poziomie C6-C7. Patologii na poziomie wyróżnić: położenie przepuklina wywierają ciśnienie na wystającym tętnicą nerwu, co powoduje dowolną liczbę objawów nieswoistych.
  4. Okrągłe lub kołowe: Ten wariant jest postacią, gdy jądro jest wystające ze wszystkich stron kręgów szyjnych.

W tym dziale są takie grupy przyczyn przepuklin:

  1. Inwolucji (wiek) zmiany. Towarzyszą im pogorszenia ukrwienia krążka, aw konsekwencji - troficznych z jądra i otaczających tkanek. Różne urazy szyi przyczyniają się do zwiększenia ryzyka przepukliny.
  2. Pierwotne choroby, wobec którego istnieje patologia. Wśród tych chorób w pierwszym rzędzie staje się ból pleców i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, którym towarzyszy niszczenie dysków międzykręgowych. Inne tło dla rozwoju patologii może służyć innym chorobom, których istotą jest zaburzona równowaga hormonalna.
  3. Stałe obciążenia lub uraz okolicy szyjnej.W tej kategorii są ludzie, których życie wiąże się z obciążeniem pracą, gdzie muszą przez dłuższy czas przyjmować nienaturalne pozycje szyi. Przykładem mogą być przedstawiciele sportów aktywnych i ekstremalnych (bokserzy, zawodnicy, zawodnicy, rowerzyści).
  4. Styl życia. Dotyczy to osób z nadwagą (zwiększa obciążenie kręgów), palących, prowadzących siedzący tryb życia.
  5. Predyspozycje genetyczne, w którym ludzie mają wrodzone anomalie w budowie kręgów lub ich nieprawidłową interpozycję.

Objawy przepukliny odcinka szyjnego kręgosłupa

Na pierwszych etapach kursu choroba nie daje oznaki jej istnienia. Początkowo pacjenci mogą czasem skarżyć się na niewyraźny dyskomfort w szyi, a nawet ból, który jest pogarszany przez różne ruchy i stresy. Wysokość obrazu klinicznego pojawia się, gdy przepuklina osiąga krytyczne wymiary, a jej kontury są aktywnie w kontakcie z zakończeniami nerwowymi i przechodzącymi naczyniami. Objawy mogą być zarówno niespecyficzne, jak i specyficzne.

Pierwsza grupa obejmuje:

  • nierówny i nagły ostry ból szyi i ramienia;
  • niemożność wykonania pełnego okrężnego ruchu głowy;
  • parestezje (naruszenie wrażliwej sfery): drętwienie rąk, uczucie czołgania;
  • nagłe i nagłe zmiany ciśnienia krwi;
  • zawroty głowy;
  • uczucie osłabienia mięśni;
  • szybkie zmęczenie;
  • drażliwość i zaburzenia snu;
  • rozproszony (rozproszony) ból w okolicy serca.

Specyficzne objawy są określane przez konkretną lokalizację przepukliny:

  1. Położenie na poziomie między drugim a trzecim kręgiem:
  • zespół przewlekłego bólu;
  • drętwienie języka i otaczającego go obszaru. Język staje się trudny do zarządzania, trudno go dać;
  • subiektywne odczucie guza w gardle;
  • ciasne ruchy głowy i szyi
  • pogorszenie widzenia.
  1. Lokalizacja między trzecim a czwartym:
  • ciągły ból szyi, w obojczyku;
  • mięśnie karku są trudne do kontrolowania;
  • ból barku;
  • bolesny lumbago na szyi.
  1. Lokalizacja między czwartym a piątym:
  • ból i osłabienie na ramieniu po jednej stronie;
  • osłabienie mięśni zginaczy i prostowników ramienia oraz trudności z utrzymaniem go na boku.
  • ból lub drętwienie łopatki.
  • Uczucie bólu można poprawić, unosząc rękę.
  1. Położenie między piątym a szóstym kręgu:
  • ból najczęściej występuje na powierzchni rąk lub łokci;
  • trudności w zginaniu stawu łokciowego lub nadgarstkowego;
  • ból pojawia się w stanie spoczynku mięśni i kręgosłupa;
  • parestezje: drętwienie rąk, mrowienie, uczucie pieczenia skóry.
  1. Lokalizacja przepukliny między szóstą a siódmą:
  • Trudności w rozciągnięciu i zgięciu palców i mięśni przedramienia:
  • odczucia pieczenia, czołgania się i drętwienia.
  1. lokalizacja przepukliny między siódmą szyjką a pierwszą klatką piersiową:
  • słabość szczotek, "zmutowane ręce";
  • trudności w pisaniu z prowadzącą ręką i trudność w wykonywaniu drobnych manipulacji;
  • parestezje.

Kiedy dotykasz i ściskasz przepuklinę naczyń, pojawiają się następujące symptomy:

  • hałas ucha;
  • naruszenie równości chodu;
  • zaburzenia koordynacji mięśni zginaczy i prostowników;
  • ciągły ból w głowie;
  • przed oczami są "muchy";
  • zmniejszenie koncentracji uwagi, pogorszenie zdolności do pracy.

Taka patologia charakteryzuje się zespołem korzeniowym, który objawia się takimi objawami:

  • ból zaczynający się od szyi i przechodzący w okolice łopatki, potylicy i ramion;
  • skóra w tym miejscu z czasem traci wrażliwość - pacjent jest coraz trudniejszy do odczuwania temperatury, dotyku lub bólu;
  • osłabienie lub całkowita utrata siły mięśniowej.

Jak diagnozuje się chorobę

Jeśli obraz kliniczny znajduje się w tobie lub wśród osób bliskich, powinieneś skonsultować się z neurologiem. Lekarz przeprowadzi diagnostykę różnicową z innymi chorobami, które mają obraz.

Takie choroby obejmują:

  1. Łagodne lub złośliwe nowotwory rdzenia kręgowego.
  2. Obecność przerzutów w strukturach kręgosłupa.
  3. Uszkodzenie rdzenia kręgowego w tle cukrzycy.

Ponadto specjalista przeprowadzi ogólne badanie i wyznaczy procedury instrumentalno-diagnostyczne.

Testy diagnostyczne:

  1. Rezonans magnetyczny. Ta metoda pozwala na wizualizację przepukliny, a mianowicie jej wielkość, lokalizację i stopień formowania wypukłości.
  2. Tomografia komputerowa.
  3. Radiografia kręgosłupa. Metoda pozwala znaleźć osteochondrozy lub spondyloartrozy.
  4. Kontrastowa mielografia. Za jego pomocą lekarze będą mogli badać drożność płynu mózgowo-rdzeniowego w rdzeniu kręgowym.
  5. Elektromiografia. Istotą tej metody jest badanie aktywności elektrycznej mięśni.

Leczenie przepukliny

Terapia każdej choroby ma swoje własne cele.

Podczas leczenia przepukliny lekarze próbują osiągnąć takie wytyczne:

  1. Immobilizacja i utrwalenie szyjnej części kręgosłupa, nie pozwalając na rozwinięcie się wybrzuszenia i wpływając na struktury układu nerwowego.
  2. Eliminacja procesów zapalnych poprzez stosowanie leków.
  3. Przywrócenie i wzmocnienie osłabionych mięśni. Rozwój mięśni wspierających stan i fizjologiczne krzywe kręgosłupa.

Klinika rozważa dwie gałęzie leczenia - leczenie zachowawcze i interwencję chirurgiczną. Pierwsza opcja staje się priorytetem, gdy nie występują oznaki zaburzeń krążenia i oddechu, a ogólnie rzecz biorąc, życie pacjenta nie jest zagrożone.

Działania z konserwatywnym podejściem:

  1. Leki. Obejmuje stosowanie leków przeciwzapalnych (diklofenak, ibuprofen), zwiotczających mięśnie, chondroprotektory i blokowanie dotkniętych obszarów.

Działanie zwiotczających mięśnie polega na rozluźnieniu mięśni napięciowych.Rozluźnienie zaciśniętych mięśni prowadzi do usunięcia bloku mięśniowego, co powoduje zmniejszenie ciśnienia. Chondroprotektory, dzięki ich działaniu, wzmacniają krążki międzykręgowe i poprawiają ich odżywianie. Blokada pomaga także złagodzić stany zapalne.

  1. Fizjoterapia. Ta gałąź leczenia jest stosowana w połączeniu z leczeniem farmakologicznym. Obejmuje samo siebie:
  • magnetoterapia;
  • elektryczna stymulacja prądem osłabionych mięśni;
  • elektroforeza.
  1. Terapeutyczny trening fizyczny. Ćwiczenia są przepisywane w pierwszym tygodniu pobytu w szpitalu. Po siedmiu dniach lub więcej pacjentowi zaleca się wykonywanie ćwiczeń w stawie łokciowym i nadgarstkowym.

Kiedy pacjent cierpi na zaburzenie krążenia w mózgu i rdzeniu kręgowym, a leczenie zachowawcze okazało się nieskuteczne, wskazana jest interwencja chirurgiczna.

Istnieją takie rodzaje operacyjnej manipulacji:

  1. Przepuklina przepuklinowa. Istotą operacji jest wypłukiwanie roztworem soli pod wysokim ciśnieniem. Po operacji pozostały blizny. Taka interwencja prawie nie powoduje traumatycznych komplikacji.
  2. Naprawa przepukliny laserowej. Promień lasera jest kierowany do otaczającego występu i powoduje jego dosłowne odparowanie.
  3. Endoskopia. Ten wariant operacji wykonuje się przy użyciu endoskopu. Chirurdzy analizują i usuwają przepuklinę. Przeprowadzono w znieczuleniu miejscowym.
  4. Laminektomia przepukliny. Ten model interwencji obejmuje usunięcie tkanki kostnej kręgu. W rezultacie powstaje duża przestrzeń. W ten sposób przywraca się miejscowe krążenie krwi, nerwy nie stykają się z tkankami i nie powodują bólu.
  5. Dysektomia. Ta metoda jest klasyczna w chirurgii przepuklinowej. W większości przypadków discektomię przepisuje się z dużą przepukliną. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. W jej przebiegu usunięto przepuklinę i zamiast uszkodzonego krążka międzykręgowego wstawiono protezy wykonane z tytanu.

Powikłania i konsekwencje dolegliwości

Przepływ przepukliny kręgosłupa szyjnego prowadzi do wielu komplikacji.

Wśród nich są:

  1. Naruszenie funkcji ruchowej kończyn górnych, która objawia się słabością rąk i trudności w wykonywaniu drobnych ruchów. Najbardziej niebezpieczny jest rozwój porażenia lub niedowładu mięśni.
  2. Pogorszenie lub całkowite zniknięcie wrażliwości skóry. W miarę postępu choroby wrażliwość na opuszkach palców początkowo pogarsza się i dalej rozprzestrzenia się na obszar rąk i przedramion.
  3. Wymuszona niewłaściwa pozycja szyi. Zjawisko to jest spowodowane przez napięcie mięśniowe z jednej strony i osłabienie z drugiej strony.

Obejrzyj wideo: 2.3 Niestabilność Kręgosłupa Szyjnego – Obraz Kliniczny cz3 (Sierpień 2019).