Jak rozpoznać i leczyć mielopatię kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego?

Mielopatia kręgosłupa jest zbiorową kategorią chorób, które reprezentują uszkodzenie rdzenia kręgowego. Dzięki odpowiednim i odpowiednio dobranym zabiegom można uniknąć powikłań.

Początek choroby występuje z kilku powodów:

  • Kompresja spowodowana przepukliną kręgosłupa, guzem, osteofitami, przemieszczenie kręgu;
  • Zaburzenie krążenia krwi. Naczynia krwionośne zwężają się lub całkowicie blokują;
  • Uraz - siniak, złamanie;
  • Infekcje;
  • Konsekwencje po przebiciu, interwencji chirurgicznej;
  • Brak witamin;
  • Proces zapalny wpływający na rdzeń kręgowy lub jeden z kręgów;

System klasyfikacji

Istnieją takie typy mielopatia:

W zależności od lokalizacji:

  1. Szyja. Objawy to osłabienie mięśni dłoni, problemy z koordynacją, sztywność ruchów szyi.
  2. Klatka piersiowa i klatka piersiowa (dolna część klatki piersiowej). Z powodu zmniejszenia się rozmiaru kanału w kręgosłupie pojawiają się bóle międzyżebrowe, bolesność w okolicy serca, skurcz mięśni itp .;
  3. Lędźwiowy. Przejawia się bólem w dolnej części pleców, zmniejszeniem wrażliwości mięśni nóg, dysfunkcją narządów miednicy.

Według stopnia porażki i przyczyny choroby:

  1. Kompresja. Przyczyny: krwotok do rdzenia kręgowego, uraz, rozprzestrzenianie się przerzutów, ropień zewnątrzoponowy.
  2. Kręgotwórczy. Dysfunkcje kręgosłupa w wyniku zwężenia kanału kręgowego lub osteochondrozy. Rozwija się z powodu urazu, nadmiernego wysiłku fizycznego lub tworzenia osteofitów.
  3. Zawał lub udar rdzenia kręgowego. Są one następstwem zakłócenia procesu krążenia.
  4. Zwyrodniający i dziedziczny. Pierwszy jest wywołany niedoborem witamin B12 i E, drugi jest przekazywany genetycznie.
  5. Promieniowanie. Przyczyną jest częściowe lub pełne napromieniowanie rdzenia kręgowego po radioterapii nowotworów złośliwych.
  6. Infekcyjny. Konsekwencje przebiegu chorób zakaźnych, na przykład, kiły, choroby Heinego-Medina, gruźlicy, zapalenia kości i szpiku itp.

Symptomatologia choroby

Każda forma choroby ma swoje własne specyficzne objawy. Ale istnieje wiele powszechnych przejawów:

  • zmniejsza wrażliwość skóry;
  • zmniejszone napięcie mięśni;
  • atrofia;
  • sztywność w wykonywaniu prostych ruchów;
  • problemy w pracy narządów wewnętrznych;
  • ostry ból;
  • skurcze mięśni;
  • uczucie drętwienia kończyn;
  • niedowład / paraliż.

Jeśli wystąpi jeden lub kilka objawów naraz, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jak jest diagnozowana?

Wykazać lub obalić mielopatię za pomocą procedur diagnostycznych:

  • Biochemiczne badanie krwi;
  • Radiografia;
  • MRI i CT. Są uważane za najbardziej pouczające metody diagnostyczne;
  • Nakłucie lędźwiowe (bada się płyn mózgowo-rdzeniowy);
  • Mielografia. Pozwala zobaczyć przepuklinę, nowotwór i zwężenie naczyń krwionośnych.

Zgodnie z wynikami badania, specjalista zaleca leczenie.

Jak to traktuje?

Leczenie patologii jest zachowawcze i stosuje się interwencję chirurgiczną.

Metoda konserwatywna obejmuje:

  • Noszenie specjalnych adaptacji ortopedycznych;
  • Procedury fizjoterapeutyczne (elektroforeza, elektrostymulacja, hydroterapia);
  • Terapeutyczny trening fizyczny;
  • Masaż.

Osobnym przedmiotem jest stosowanie leków:

  • Niesteroidowe środki przeciwzapalne i przeciwbólowe;
  • Leki zwiotczające mięśnie (łagodzą skurcze);
  • Leki rozszerzające naczynia krwionośne (stosowane w każdym rodzaju mielopatii, ponieważ każda z nich wiąże się z łagodnym upośledzeniem);
  • Leki przeciwdrgawkowe (pomagają pozbyć się silnego bólu towarzyszącego uszkodzeniom neurologicznym);
  • Witaminy.

Wszelkie leki są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego po dokładnym zbadaniu! Zabrania się traktowania w sposób niezależny.

Jeśli leczenie zachowawcze było nieskuteczne lub nie przyniosło rezultatów, lekarz decyduje się na przeprowadzenie operacji. Może być kilku typów:

  • discectomy z przodu iz tyłu;
  • wymiana uszkodzonego krążka międzykręgowego za pomocą sztucznego;
  • foraminotomia;
  • Laminektomia.

W okresie pooperacyjnym ważne jest dokładne przestrzeganie wszystkich instrukcji lekarza. Dzięki temu ożywienie będzie szybsze i bardziej wydajne.

Racjonalne odżywianie, umiarkowana aktywność fizyczna, prawidłowy podział pracy i odpoczynku, odrzucenie złych nawyków i natychmiastowy dostęp do specjalisty, jeśli wykryte zostaną nieprzyjemne objawy, pomoże uniknąć rozwoju patologii.

Obejrzyj wideo: WDOWI GARB - ból kręgosłupa szyjnego - TOP 3 ĆWICZENIA ! (Luty 2020).

Loading...