Chondroma jest konsekwencją nadmiaru komórek chrzęstnych

Tworzenie kości jest jednym z ciągłych procesów zachodzących w naszym ciele. W wewnętrznych tkankach kostnych, szpiku kostnym, okostnej i chrząstce, nowe komórki są nieustannie formowane, a stare umierają. Jeśli ten proces zostanie przerwany, a podział zaczyna przechodzić w sposób niekontrolowany, wówczas w kości, jak w każdym innym narządzie lub tkance, może rozwinąć się guz.

Chondroma - co to jest?

Chondroma jest względnie łagodna, ale z możliwością wystąpienia nowotworu (przejście do postaci złośliwej) guza składającego się z chondrocytów - komórek chrząstki. Charakter jego pochodzenia, jak również każdego nowotworu, jest niezrozumiały do ​​końca. Mechanizm, który wyzwala zwiększoną reprodukcję chondrocytów, może działać z winy wielu czynników: genetycznych, biologicznych, mechanicznych, zewnętrznych.

Bone uczestniczy w procesach metabolicznych, poddaje się stresom i obrażeniom, szkodliwym wpływom środowiska, podobnie jak każdy organ.

Jakie jest pochodzenie chondromusa?

Najczęściej chondroma wiąże się z dysplazją kości podczas wzrostu kości (kostnienie końsko-jelitowe).

Chrzęstniakowatość obserwuje się głównie w dzieciństwie i młodym wieku, a także może być wrodzona.Strefy wzrostu znajdują się na końcach rurkowatych kości, niedaleko od nasady, początkowo składającej się z chrząstki. W okresie wzrostu chrząstka powinna być stopniowo zastępowana tkanką kostną. Zwiększona produkcja macierzy kostnej prowadzi do tworzenia się chondrom.

Położenie topograficzne guza w pobliżu płyt wzrostu jest właśnie naruszeniem kostnienia endochondralnego. Chondromy w rurowych kościach kończyn są zwykle umiejscowione w pobliżu epifizie (zaokrąglony koniec kości).

Innym powodem powstawania nowotworów chrząstki związane z urazem, zwłaszcza złamań W miejscu zespolenia kości rozpoczyna dysplazji, które mogą rozwinąć się później chondr.

Pomimo faktu, że chrzęstniak rozwija się powoli, a czasem od dziesięcioleci, analiza patologicznych wykazało ruchliwości komórek nowotworowych tak, że są one zdolne do infiltracji innych tkanek i rozprzestrzeniania się do odległych miejsc przez chłonnych i naczyń krwionośnych. Chondroma może osiągnąć znaczne rozmiary (do 16 i więcej kg) i może rozwijać się w tkankach miękkich.Szczególnie często dochodzi do przerzutów chondrom do płuc i mózgu. Dlatego pożądane jest, aby usunąć to tworzenie kości tak wcześnie, jak to możliwe, nie czekając na jej złośliwość.

Anatomia chondroma

Chondroma składa się z ciała szklistego i ma zaokrąglony kształt. Może być pojedynczy (izolowany), ograniczony do sąsiednich tkanek i składa się z wielu połączonych ze sobą węzłów.

Histologia ujawnia dojrzałe komórki, które są podobne pod względem chrząstki szklistej, ale są one losowo ułożone, mają inny kształt i rozmiar oraz naprzemiennie z komórkami leżącej poniżej substancji kostnej.

W analizie zwiększona proliferacja (szybkość podziału) chondrocytów powinna być alarmująca - wskazuje to na początkowy proces degeneracji guza.

Radiologia

Chondroma RTG pokazuje:

  • Wyjaśnienie schematu rentgenowskiego w miejscu guza: jest to spowodowane większą gęstością chrząstki szklistej w porównaniu z podstawową substancją kostną.
  • Ekspansja i deformacja kanału szpikowego.
  • Obszary zwapnienia, które na tle substancji kostnej wyglądają jak białe plamki.Duży obszar zwapnienia jest alarmującym symptomem dla zróżnicowanego badania stopnia złośliwości chrzęstu.
  • Zniekształcenie kości wzdłuż osi podłużnej.
  • Wzdęcie i przerzedzenie warstwy kości korowej.

Charakterystyczne cechy chondromatu

Chondroma może być oddzielnym (izolowanym) węzłem i związkiem wielu węzłów. Różni się także położeniem w samej kości. W różnych typach kości powstają różne rodzaje chondrules z objawami ogólnymi i specyficznymi, w zależności od ich położenia topograficznego.

Rodzaje chondroma

Takie guzy chrzęstne są diagnozowane:

  • endochondroma;
  • echondroma;
  • osteochondroma;
  • chondroplastoma.

Enchondroma

Enhondroma zajmuje wnętrza kości i kość wygląda jasnym tle edukacji owalu z obszarów zwapnienia. Zwykle wybiera kości rąk, stóp, a czasami mięśnie i tkankę podskórną, ale można znaleźć w najbardziej nieoczekiwanych miejscach: mózgu, płuc, jajników i jąder, rak (piersi, łzowego, ślinianki, ślinianki).

Enhondroma najczęściej przywraca chrzęstniakomię - nowotwór złośliwy.Szybki wzrost wykształcenia, jego zwiększona twardość z powodu zwapnienia są niekorzystnymi objawami. Potwierdzenie diagnozy dokonywane jest na podstawie biopsji - badania fragmentu guza.

Na zdjęciu: mięsak z łojotokiem kości biodrowej.

Echochroma

Echomorfia rozpoczyna swój wzrost nie od wewnątrz, ale bezpośrednio od powierzchni kości w kierunku tkanek miękkich, prowadząc do ich zagęszczenia i tworzenia twardych obszarów wapiennych. Jest mały i nie ma wyraźnych granic. Guz ten najczęściej jest wszczepiany w tkanki chrzęstne żeber, kości miednicy (zwłaszcza w fuzjach bocznych), kręgach, jamach stawowych, tworząc w nich "myszy stawowe" - unoszące się w ciałach obcych maziówki. Ze względu na powierzchowne położenie guzy te wyróżniają się i wystają ponad skórę.

Osteochondroma

Osteochondrom jest powszechnym, łagodnym, łatwo wyczuwalnym tworzeniem kości, częściej występującym w dużych kościach rurowych (kości ramiennej, udowej, piszczelowej). Na zdjęciu rentgenowskim cień o nierównych krawędziach, połączony z kością za pomocą szerokiej podstawy lub nogi. Może osiągać duże rozmiary, prowadzić do deformacji sąsiadujących kości i dalej do złośliwości.Wymaga zróżnicowania z pojedynczymi i wielokrotnymi wyrostkami kostnymi - egzostozami.

Chondroplastoma

Chondroplastoma - najrzadszy guz, rozpoznawany jest głównie w dzieciństwie / wieku dojrzewania. Na zdjęciu rentgenowskim wygląda jak niejednolity, zaokrąglony fokus. Wybiera w większości przypadków długie rurowe kości, rzadziej - łopatki i miednicy.

Przeważającym objawem jest bolesny obrzęk. Przypadki ograniczenia ruchów i miopatii występują stosunkowo rzadko.

Chondroma pojedyncza i wielokrotna

W pojedynczych guzach rozpoznaje się głównie duże kości rurowe kończyn: (udowe, piszczelowe, ramienne). Są w stanie przeniknąć nawet do torebek stawowych i worków ścięgnistych, a częściej inne rozwijają się w złośliwe.

Mogą być brane do diagnozy jako torbiel kości lub guz olbrzymiokomórkowy, dlatego podczas diagnozy konieczne jest odróżnienie chondromatu od nowotworów innego typu.

Wiele chondrom wpływa głównie na obwodowe kości dystalne - palce i stopy. Olbrzymie guzy guzów zniekształcają kończyny i powodują wielkie niedogodności. Jednak rzadko zdegenerują się one w nowotworowe guzy i zwykle nie wymagają zróżnicowanej diagnozy.

Na zdjęciu: prześwietlenie szczotki z chrzęstniakowatością, wykazujące pogrubienie nasady i przynasady ze skróceniem kości śródręcza.

Typowe objawy chrzęstniaka

Powszechne w chrząstce są następujące objawy:

  • bolesne objawy i zagęszczenie w okolicy guza (guzkowy z wieloma chondromami);
  • obrzęk, ból i ograniczenie ruchomości sąsiadującego stawu;
  • zapalenie torebki stawowej (zapalenie błony maziowej).

Objawy chondromusa o różnej lokalizacji

W różnych miejscach chondromy zachowują się inaczej

Klatka piersiowa i obojczyk

  • Będąc w jamie klatki piersiowej na wewnętrznej powierzchni brzegu, chondroma żebra może kiełkować w opłucnej, która objawia się intensywnym bólem podczas ruchu, głębokiego oddychania, kaszlu.
  • Chondroma obojczyka jest mniej powszechna, ale jego bliskość do ważnych tętnic nerwowo-naczyniowych może zakłócać funkcjonowanie narządów jamy klatki piersiowej i dopływ krwi do mózgu. W takim przypadku może wystąpić arytmia, duszność, zawroty głowy.

Lokalizacja czaszki chrzęstu

Po zlokalizowaniu w różnych częściach czaszki, chondroma prowadzi do różnych objawów:

  • zaburzenia widzenia, jeżeli znajduje się w obszarze przejścia nerwu wzrokowego;
  • problemy z oddychaniem przez nos, z dyslokacją w kościach nosa;
  • do afonii (utrata głosu) lub chrypki, z pozycją w krtani;
  • objawy mózgowe, zaburzenia motoryczne, zaburzenia mowy i inne objawy, jeśli chrzęst tworzy się na wewnętrznej powierzchni czaszki i rośnie do mózgu.

Chondroma stawu kolanowego

Może znajdować się z przodu lub z tyłu, pod więzadłem rzepki. Objawy zależą od jego pozycji:

Jeśli chondroma pochodzi z płytki kości piszczelowej kości piszczelowej, to pomimo bolesności zwykle nie wpływa na ruchomość stawu kolanowego.

Jeśli chondroma powstaje w wyniku epifizmu piszczeli, to wraz ze wzrostem guza kłykci może się zepsuć, co poważnie ogranicza funkcje motoryczne kolana.

Leczenie chrzęstniaka

Leczenie zachowawcze nie może prowadzić do zniknięcia lub resorpcji chondroma.

Samo leczenie z chrzęstniakiem jest stałe, ale są to osobne, bardzo rzadkie przypadki.

Diagnostyka

Rozpoznanie chondrom odbywa się za pomocą:

  • kontrola wzrokowa;
  • roentgenology;
  • skanowanie (scyntygrafia);
  • biopsja;
  • histologia.

Histologia jest wykonywana po operacji w celu weryfikacji (potwierdzenia) diagnozy i jest ostatecznym i niepodważalnym punktem diagnozy.

Echondroma wymaga dokładniejszej diagnozy z powodu nieostrych konturów - CT lub MRI

Lekarz podczas badania pacjenta musi porównywać różne typy nowotworów z tymi samymi objawami i konsekwentnie wykluczać mniej prawdopodobne opcje.

Kiedy lepiej jest uciekać się do operacji

Jeśli guz nie powoduje żadnych szczególnych niedogodności, można ograniczyć stosowanie specjalnych urządzeń ortopedycznych.

Jeśli deformacja jest wyraźna i ma wpływ na ruchy pacjenta, zaleca się jakość jego życia, zabieg chirurgiczny.

Chirurgia jest również preferowana dla szybko rosnących chondromów na najwcześniejszym etapie, aby zapobiec patomorfozie i postępującej deformacji.

Interwencja chirurgiczna z nowotworami granicznymi lub złośliwymi musi być połączona z radioterapią, po sesjach napromieniania przed lub po operacji. W przypadku nieoperacyjnych chondrom, a także w początkowej fazie ich powstawania, jedyną skuteczną metodą leczenia może być radioterapia.

Rodzaje operacji usuwania chondromów

  1. Podczas skracania i deformowania kończyny, osteoklazję nakłada się za pomocą aparatu rozpraszająco-ściskającego.
  2. Przy gwałtownie postępującej deformacji wykonuje się wycięcie brzegu w obszarze ogniska chrzęstnego, usuwając dotkniętą tkankę.
  3. Jeśli chondroma znajduje się w stopie lub ręce, wykonaj operację prewencyjną:
    • skrobanie;
    • resekcja segmentowa lub brzeżna, po której następuje resekcja kości;
    • korekcyjna osteotomia.

Chondroma jest uważana za chorobę o korzystnym rokowaniu. Najważniejsze, aby postawić właściwą diagnozę, aby przeprowadzić obserwację pacjenta nie tylko podczas leczenia, ale także podczas okresu rekonwalescencji.