Wtórne zwężenie kanału kręgowego

Choroba, charakteryzująca się nabytym zmniejszeniem podstawowej lokalizacji rdzenia kręgowego i rdzenia kręgowego, w medycynie nazywa się wtórnym zwężeniem kanału kręgowego. Główną różnicą tego rodzaju zwężenia od wrodzonego jest jego rozwój jako powikłanie istniejących procesów patologicznych. Wtórne zwężenie towarzyszy chorobie podstawowej, będąc jednym z efektów jej następstw. Choroba ma wiele przyczyn i odmian, od których zależy stopień możliwych powikłań i możliwość skutecznego leczenia.

W przypadku szybkiego wykrycia wtórnego zwężenia w większości przypadków wystarczające jest leczenie bez operacji. Jednak niektóre rodzaje chorób, których stan jest rozpoczęty, wymagają obowiązkowego działania i mogą prowadzić do wielu niekorzystnych konsekwencji dla ludzkiego ciała, aż do niepełnosprawności. Dlatego jeśli wystąpią objawy zwężenia, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Wymagania wstępne dla rozwoju

Aby zapobiec uciskowi rdzenia kręgowego, ochrona przed mechanicznymi wpływami między nim a ścianami kanału jest zapewniona przez obecność specjalnego płynu mózgowo-rdzeniowego i tkanki tłuszczowej.

W niektórych chorobach, takich zwężenia objawia się zmniejszenia średnicy kanału kręgowego, nie jest ściskany nerwów lub rdzenia kręgowego kompresji bezpośrednio. Najczęstsze przypadki tego zwężenia to zwężenie w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Istnieją pierwotne i wtórne formy zwężenia, spowodowane odpowiednio procesem genetycznym i nabytym. Pierwsza forma, idiopatyczna, jest wynikiem nieprawidłowego rozwoju anatomicznego wewnątrzmacicznego lub nieprawidłowości w genetyce. Przykładem takiego zakłócenia może być niepełne rozwój kręgowego otwór w żebra, przy czym przestrzeń ta jest uzyskiwana zwężonej i spręża rdzeń kręgowy. Gatunek ten pojawia się w każdym wieku, często u młodych.

  • Interesujące, aby przeczytać: absolutne zwężenie

Warunki zwężenia wtórnym uzyskuje szkody obszar kręgów, skomplikowane procesy, w okresie pooperacyjnym, albo są inne choroby ludzkiej (kręgosłupa, zapalenie kości i stawów, Oncology, występ płyty i wsp.).

Najczęstszą patologią prowadzącą do zwężenia jest przepuklina międzykręgowa, która prowadzi do kompresji naczyń i zakończeń nerwowych.

Większość przyczyn wtórnej patologii powoduje powolne, stopniowe zwężenie kanału kręgowego, co pozwala na skuteczne wyeliminowanie choroby i jej konsekwencji. Najniebezpieczniejszym warunkiem wstępnym jest uraz, któremu często towarzyszy ostre i silne ściskanie kręgosłupa. Takiemu uszkodzeniu towarzyszy gwałtowny spadek w przestrzeni kręgowej i powoduje trudne konsekwencje.

Manifestacje patologii

Niebezpieczeństwo zwężenia jest mniejsze dostarczanie niezbędnych pierwiastków śladowych i tlenu do rdzenia kręgowego. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia śródmiąższowego w kanale, w wyniku czego naczynia krwionośne są ściskane, a krążenie krwi w tym czasie spowalnia. Tak więc osoba ma bolesne wrażenia, delikatność w dziedzinie pleców i finezji.

  • Zalecana lektura: kręgowe zwężenie boczne

Jeśli zmniejszenie kanału kręgowego jest nieznaczne, może wcale nie objawiać się. Wraz z postępem choroby symptomatologia staje się szersza i zależy od oddziału podlegającego zwężeniu. Po uszkodzeniu okolicy szyjki, działanie obręczy barkowej i rąk zostaje zakłócone, tkanki mięśniowe są ograniczone, a pacjent odczuwa ich zwężenie i napięcie, drętwienie skóry.Towarzyszą temu bóle głowy i zawroty głowy.

Zwężenie kanału w odcinku piersiowym przejawia się w odczuciach bólowych, parestezji i atrofii mięśni. Pacjent odczuwa ból żołądka i innych narządów wewnętrznych.

Patologii w okolicy lędźwiowej towarzyszy ból, utrata wrażliwości nóg, mała miednica, zanik mięśni, impotencja u mężczyzn, upośledzenie oddawania moczu i defekacja. Jednocześnie nacisk bezpośrednio na rdzeń kręgowy ze zwężeniem w tym oddziale jest minimalny, co może powodować nieprzyjemne powikłania z niskim prawdopodobieństwem.

Diagnoza choroby

Jeśli występują oznaki zwężenia kanału kręgowego, pacjent konsultuje się z lekarzem, który bada pacjenta i analizuje objawy. Ustanawia strefę zranienia, połączenie bólu z aktywnością ruchową, inne zaburzenia układu nerwowego, na podstawie których wyznacza dalsze badania.

Najskuteczniejsze i najbardziej pouczające metody diagnozowania zwężenia to MRI, RTG i CT.

Rezonans magnetyczny jest trudny do przeprowadzenia, ale jest najbardziej skuteczny i bezpieczny, co daje obraz wewnętrznej struktury ludzkiego ciała.Za jego pomocą można jednoznacznie określić położenie wszelkich patologicznych zmian w tkankach ciała, zakończeniach nerwowych, rdzeniu kręgowym i kanale kręgowym jako całości.

Najbardziej dostępną dotychczas metodą diagnozowania zmian układu kostno-stawowego jest radiografia. Pozwala na stwierdzenie obecności nowotworów, złamań, infekcji kręgosłupa i innych zmian, ale nie ujawnia uszkodzeń tkanek miękkich.

Metodą łączącą oba wyżej opisane badania jest tomografia komputerowa. Pozwala to uzyskać migawkę obszaru wysokiej jakości uszkodzenia tkanki kostnej w celu określenia lokalizacji patologii i stopnia jej rozwoju. Kiedy pacjent skarży się na ból w narządach wewnętrznych, lekarz może przepisać USG, elektrokardiogram. Dla potrzeb wizualizacji tkanek miękkich, przepisywany jest mielogram.

Proces terapeutyczny

W zależności od stadium choroby, charakteru i ciężkości jej przebiegu, leczenie jest leczone zachowawczo lub chirurgicznie. Pierwsza obejmuje fizjoterapię, masaż, stosowanie środków przeciwbólowych w połączeniu z hormonami glukokortykoidowymi.

Operacja wykonywana jest w wyjątkowych przypadkach, gdy bóle w plecach i nogach są nie do zniesienia, funkcjonowanie narządów miednicy zostaje zakłócone, a aktywność motoryczna staje się niemożliwa. Interwencja chirurgiczna polega na wyeliminowaniu kompresji rdzenia kręgowego i zakończeń nerwowych.

Jednak każda operacja kręgosłupa wiąże się z dużym ryzykiem, długim czasem trwania i traumatyzmem. Dlatego może go prowadzić wyłącznie wysoko wykwalifikowany specjalista.