Co to jest kod Dorsopathy ICD-10

Kod dorsopatii dla ICD-10 jest uogólnionym określeniem, które implikuje obecność zmian w kręgosłupie, które są patologiczne i zwyrodnieniowe. Przy podobnej dorsopatii występują pewne części układu krążenia, struktury nerwowe i mięśnie otaczające kręgosłup. W przypadku opóźnionego rozpoczęcia leczenia, pacjent może rozwinąć międzykręgowy przepukliny, szczypanie naczyń, nerwów i kości, procesów niszczących.

Jakie jest niebezpieczeństwo tej dolegliwości?

Zgodnie z katalogiem medycznej choroby dorsopathies kod 10 oznacza formę przewlekłą osteochondroza, które towarzyszą procesy destrukcyjne chrząstki i tkanki łącznej. W ogromie naszego kraju dolegliwość ta jest lepiej znana jako "osteochondroza kręgosłupa" i wymaga odpowiedniego leczenia. Kod dla ICD-10 zakłada długotrwałe leczenie choroby i stałe środki zapobiegawcze w okresie powolnej dorsopatii.

Co to oznacza dla wykwalifikowanego lekarza? Dzięki temu kodowi może on określić zakres uszkodzeń spowodowanych przewlekłym procesem destrukcyjnym i ukierunkowywać go na dalsze optymalne leczenie pacjenta.

Dorsopatia może mieć wiele charakterystycznych cech, według których wyróżnia się następujące typy patologii:

  1. Dyskogenna dorsopatia, która pojawia się, gdy dysk międzykręgowy jest przemieszczony, przepuklina, wypukłość lub pęknięcie włóknistego pierścienia.
  2. Dorsopatia, która ma charakter kręgozębny i jest spowodowana zmianami patologicznymi w kręgach. Zwykle występuje po przeniesionej chorobie Bekhtereva, kiły, zapaleniu szpiku, gruźlicy i różnych urazach.
  3. Deformacja dorsopatii wyraża się w przesunięciu pojedynczych kręgów względem siebie. Integralność dysków nie jest naruszona.

Zmiany patologiczne i degeneracyjne mogą obejmować różne obszary i segmenty kręgosłupa. Najczęściej obserwowana dorsopatia kręgosłupa lędźwiowego. W tym przypadku dolegliwość pokrywa włókna tkanki nerwowej, układu krążenia i mięśni otaczających stawy i krążki międzykręgowe. Część lędźwiowa jest nieustannie poddawana dużym obciążeniom, które ostatecznie wywołują początek choroby.

Przyczyny choroby

Jedną z najczęstszych przyczyn takiego schorzenia jest osteochondroza w postaci przewlekłej. Ponadto następujące przyczyny mogą powodować dorsopatię przy pomocy kodu ICD 10:

  • niesprawności w pracy odporności;
  • choroby zakaźne;
  • uraz i uszkodzenie kręgosłupa o charakterze mechanicznym;
  • krytyczne obciążenia fizyczne;
  • choroby układu sercowego lub naczyniowego;
  • siedzący tryb życia, siedzący tryb pracy i niski poziom aktywności fizycznej;
  • predyspozycje genetyczne;
  • otyłość.

Mikropęknięcia, zatrucie chemikaliami, truciznami i szereg niekorzystnych czynników pogodowych lub produkcyjnych mogą prowadzić do procesów zapalnych i patologicznych w okolicy pleców. Przyczyny dorsopatii często pokrywają się z niedożywieniem z dużą ilością konserw, tłustych, wędzonych, słonych potraw i półproduktów. Zwiększona konsumpcja farmaceutyków, przewlekły stres i niedobory witamin w podobny sposób prowadzą do zniszczenia kręgosłupa.

Ważne! Taka dorsopatia ma charakter związany z wiekiem i często rozwija się z powodu starzenia tkanek łącznych i międzykręgowych.Dlatego można zapobiec dolegliwości tylko za pomocą szeregu kompleksowych i zapobiegawczych środków.

Objawy

Jeśli pierwszy etap rozwoju nie pociąga za sobą poważne dorsopathies dyskomfort, to następnym krokiem jest ból i wyraźny przynosi wiele niedogodności. Te dwa ostatnie etapy charakteryzują falujący ze względu na kompresję dysku lędźwiowego i tkanki nerwowej, silny ból i upośledzenie czułości w kończynach dolnych. Możliwe jest także rozróżnienie następujących symptomów związanych z dorsopatią z kodem ICD-10:

  • slabost, uczucie zmęczenia i letargu, któremu może towarzyszyć utrata przytomności;
  • zespół bólowy zwiększa się bezpośrednio w momencie wysiłku fizycznego;
  • zaburzenie oddawania moczu, drętwienie kończyn regionu krzyżowego i miednicy;
  • ból zlokalizowany w dolnej części pleców i w jamie brzusznej;
  • ostre skoki ciśnienia tętniczego w połączeniu z utratą koordynacji i oszałamiającym chodem.

To ważne! Lędźwiowe dorsopathies charakteryzuje się bardzo silnym bólem, który nie pomaga pozbyć się większości leków przeciwbólowych farmaceutycznych sprzedawanych bez recepty.Dlatego w przypadku takich objawów należy niezwłocznie skonsultować się z wykwalifikowanym lekarzem.

Diagnostyka

Przede wszystkim, właściwy lekarz musi wykonać badanie wzrokowe, w tym badanie dotykowe i analizę skarg pacjentów. Ponadto pacjent musi przejść szereg analiz biochemicznych i, jeśli to konieczne, przejść przez tomografię komputerową, badanie rezonansu magnetycznego i wykonać zdjęcie rentgenowskie obszaru problemowego. Rozpoznanie powinno opierać się na indywidualnych cechach pacjenta. Ze względu na dokładne dane z wyników badań możliwe jest ustalenie przyczyny i całkowite pozbycie się tej choroby.

Jak leczyć dorsopatię

Leczenie szpitalne obejmuje unieruchomienie pacjenta przez okres jednego tygodnia lub dłużej. Pacjent jest umocowany w określonej pozycji na twardym łóżku ze specjalnym gorsecie i poduszką ortopedyczną.

Leczenie farmakologiczne powołuje się w ściśle określonej kolejności po dokładnym badaniu historii medycznej. Obejmuje wiele niesteroidowych leków przeciwzapalnych, chondroprotektorów, leków zwiotczających mięśnie, witamin i minerałów.

W przypadku ciężkich zaostrzeń choroby zwykle stosuje się leki przeciwbólowe i maści o wyraźnym działaniu miejscowym. Dzięki zastosowaniu takich urządzeń pomocniczych możliwe jest znaczne zmniejszenie intensywności zespołu bólowego, przywrócenie ukrwienia w obszarze problemowym i usunięcie zapalenia. Następujące metody miały dobry czas w leczeniu dorsopatii:

  • terapia manualna;
  • różne procedury fizjoterapeutyczne, w tym elektroforeza i ekspozycja na parafinę
  • przyjmowanie witamin z grupy B;
  • ćwiczenie, którym należy się zająć codziennie;
  • Interwencja chirurgiczna i blokady Novocain są stosowane tylko w najbardziej skrajnych przypadkach.

Dorsopatia, tak czy inaczej, wiąże się ze zmniejszeniem napięcia mięśni wspierających kręgosłup. Dlatego regularna aktywność fizyczna jest jednym z głównych składników skutecznego leku na tę chorobę. Najlepsze wyniki wykazuje leczenie zachowawcze w połączeniu z medycyną ludową, fitoterapią i odbudową kultury fizycznej. Dieta pacjenta powinna zawierać minimalną ilość smażonych i tłustych potraw.Zaleca się pokarmy bogate w białko, fosfor, wapń, świeże warzywa i owoce.