Dyskogenna radikulopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Dyskogenna radikulopatia jest jednym z najsilniejszych odchyleń w odcinku szyjnym i lędźwiowym od wszystkich istniejących zespołów bólowych kręgowców. Choroba ta prowadzi do powstania przepuklinowych krążków międzykręgowych L5 S1. Głównymi objawami występowania radikulopatii są ostre, długotrwałe bóle, które ograniczają ruchy pacjenta.

Ludzie wchodzący do strefy ryzyka to osoby, których praca związana jest z długotrwałą pracą lub z podniesionymi rękami powyżej obręczy barkowej. Do czynników pomocniczych rozwoju choroby należą wrodzone odchylenia w rozwoju kręgosłupa, zaburzenia metaboliczne, urazy kręgosłupa i palenie tytoniu.

Termin radiculopathy in medicine

Podrażnienie korzeni występuje z powodu zwężenia kanału kręgowego lub kanału, z którego pochodzą zakończenia nerwowe. Stenoza foramial wpływa na okolice lędźwiowe, w których korzenie kręgosłupa, które łączą się z nerwem splotu krzyżowego, cierpią na kompresję.

Stałe podrażnienie i zapalenie korzeni rdzenia kręgowego prowadzi do powstania przewlekłej postaci radikulopatii.Pacjent odczuwa dyskomfort w odcinku lędźwiowym i odcinku szyjnym kręgosłupa. Przedłużające się zagłuszanie zakończeń nerwowych powoduje trudności w przewodzeniu impulsów, osłabianiu czynności życiowych człowieka i dystrofii mięśni.

Rodzaje chorób

Radiculopathy może być kilku rodzajów, w zależności od miejsca zakończenia nerwów:

Szyja radikulopatia występuje na tle przepukliny L5 S1, zwyrodnienia dysku, wysunięcia kręgosłupa i zwężenia zastawki. Ta choroba czuje się niespodziewanie, wyrażając się bólem strzelania, wydzielając kończyny. Kiedy choroba występuje, występuje częściowa lub całkowita utrata podatności na kończynę górną, któremu towarzyszy drętwienie i kolka, ze zmniejszeniem siły mięśni;

Thoracic występuje w okolicy kręgosłupa piersiowego. Ruch z tułowiem i głęboki oddech zwiększają ból. Mniej powszechne ze wszystkich rodzajów zapalenia korzeni nerwowych. Czynnikami wystąpienia choroby są: transformacja degeneracyjna, przepuklina dyskowa, różne rodzaje osteochondrozy;

  • Radzimy przeczytać o zapaleniu korzonków piersiowych

Lumbosacral - najczęstszy rodzaj korzeni nerwowych ryzyko choroby w postaci płynie systemem w postaci uzyskanego z powtarzających się ostrych ataków. Obroty tułowia i ostre ruchy dostarczają pacjentowi silnych ataków bólu. Uważa się w dolnej części pleców i pośladków, nogi narażone na dolnej części nogi od kolana do pięty i udo.

Lędźwiowa radikulopatia ma 3 typy:

  • Lumbago - choroba wywołana przez nadmierne ćwiczenia, promować lędźwiowego napięcie mięśni na ostre i hipotermii;
  • Ishialgia. W przypadku tego rodzaju radikulopatii nieprzyjemne odczucia rozciągają się na część biodrową, stopniowo osiągając dno nogi. Towarzyszy temu również spadek siły mięśni spowodowany przez zaciśnięty nerw splotu krzyżowego. Doznania bólowe wywołane rwa kulszowa przypominają porażenie prądem. Rwa kulszowa lędźwiowego poszkodowany ma trudności z zasypianiem, uczucie nieznośny ból w pozycji siedzącej, traci zdolność do wytwarzania pochylać i obracać tułów.
  • Każdy. Dyskicyjną radikulopatię rozpoznaje się, gdy tkanka łączna jest zniekształcona, rozwijając się na krążkach międzykręgowych.Są uszczypnięte korzonki, którym towarzyszy niedopuszczalny ból, który nie ustępuje w ciągu 24 godzin.

Leczenie

Radiculopathy L5 jest dobry do szybkiego leczenia jest łatwy do leczenia.

Pierwszą rzeczą do zrobienia jest usunięcie zespołu bólowego. W tym celu, odpowiednie nie-steroidowe środki przeciwzapalne (Ketorol, Movalis, diklofenak, Ortofen, ibuprofenu).

Ale nie zapominaj o efektach ubocznych tych leków. Po złagodzeniu bólu należy przejść kompleksowy przegląd u specjalisty, aby uniknąć negatywnych konsekwencji. Obejmuje on: rentgenografię kręgosłupa, spondylogram, nakłucie lędźwiowe, tomografię komputerową, mielografię.

  • Przeczytaj również:rozproszony występ dysku l4-l5.

Badania te pozwalają nam ustalić osteochondroza, kręgosłupa przepukliny pomiędzy S1 oraz szereg chorób współistniejących. Inspekcja od neurologa jest obowiązkową procedurą oceny naturalnych odruchów. Tylko dzięki ustaleniu wiarygodnej przyczyny można osiągnąć doskonałe wyniki w walce z dysogeniczną radikulopatią.

Leczenie zachowawcze opiera się na następujących metodach:

  • Fizjoterapia;
  • Terapia manualna i masaż;
  • Stosowanie specjalnych tynków (Nanoplast);
  • Immobilizacja kręgosłupa;
  • Tarcie;
  • Blokady;
  • Gimnastyka lecznicza;
  • Zastosowanie środków przeciwbólowych (Analgin, Baralgin);
  • Rozszerzenie kręgosłupa;
  • Akupunktura.

W ciągu pierwszych dwóch lub trzech dni pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku. Powierzchnia do spania powinna być sztywna, a nie zginana. Każda praca fizyczna jest ściśle przeciwwskazana. Największy wpływ na leczenie mają wstrzyknięcia, przy czym stymulacja zalecana jest dla witamin z grupy B. Aby osiągnąć całkowite wyleczenie, ważne jest zidentyfikowanie choroby podstawowej.

Etap rehabilitacji obejmuje wykonanie kompleksu terapeutycznego treningu fizycznego pod ścisłym nadzorem instruktora. Samo leczenie może spowodować nieodwracalną szkodę dla ciała. Jeśli, przy prawidłowym przestrzeganiu zasad w ciągu 3 miesięcy od wystąpienia bólu, zabieg nie jest konieczny. Neurochirurgiczne metody leczenia spełniają wszystkie współczesne wymagania.